Showing posts with label 2011: COŚ KTÓRE NADCHODZI. Show all posts
Showing posts with label 2011: COŚ KTÓRE NADCHODZI. Show all posts
COŚ, KTÓRE NADCHODZI / WYSTAWA
SYNCHRONIZACJA 2011
WYSTAWA COŚ, KTÓRE NADCHODZI. ARCHITEKTURA XXI WIEKU
Czas: 22.11.2011-31.01.2012
Miejsce: Warszawa, Biblioteka Narodowa, al. Niepodległości 213
Miejsce: Warszawa, Biblioteka Narodowa, al. Niepodległości 213
Żeby wiedzieć, czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym ma być społeczeństwo przyszłości. To dlatego fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości architektury w szerszym planie społecznym.
Interesują nas nie tyle budynki, postawy architektów czy nowe możliwości technologiczne, ile wszystko to, co ma wpływ na architekturę społeczeństw: sposoby (samo)organizacji obywateli, związki architektury z ekonomią, społeczne konsekwencje budynków i spekulacje na temat możliwych scenariuszy przyszłości.
W mijającym roku powstawały spontaniczne ruchy społeczne, takie jak Ruch Oburzonych w Europie czy Ruch „99 procent” w wielu miastach USA. Obecny światowy kryzys finansowy zaczął się od bańki spekulacyjnej na rynkach nieruchomości w Stanach Zjednoczonych. Dotkliwie uderza w zwykłych obywateli, oszczędzając tych, którzy przez stosowanie ryzykownych narzędzi ekonomicznych stoją za jego wywołaniem. Wszystkie media relacjonowały wydarzenia, które rozgrywały się w namiotowych miasteczkach pojawiających się w centrach światowych stolic. Ta architektura tymczasowa stała się symbolem ruchów obywatelskich i prób określenia na nowo zasad, na jakich moglibyśmy budować strukturę społeczeństw w XXI wieku.
Budynek Biblioteki Narodowej jest właściwie gotową instalacją, w której odnajdujemy tropy prowadzące zarówno w wiek XX, jak i w przyszłość. Wzniesiony jeszcze w ubiegłym stuleciu, zaprojektowany z myślą o pełnieniu nie tylko funkcji, ale i misji, okazale prezentuje się wśród parkowej zieleni Pola Mokotowskiego. Autor budynku, architekt Stanisław Fijałkowski, zaprojektował w nim kilka wewnętrznych mikroogrodów, przestrzeni dających wytchnienie pochylonym nad lekturą czytelnikom, rozświetlających wnętrza dopływem naturalnego światła. Ta pusta, niezabudowana przestrzeń dziś, kiedy deweloperzy wznoszący budynki starają się „wycisnąć” z działki każdy milimetr kwadratowy, wydaje się oznaką nieuzasadnionego ekonomicznie zbytku, nielogicznego luksusu. Jednocześnie to właśnie ta „pusta” przestrzeń oddaje istotę momentu, w którym prezentujemy wystawę, bo przecież:
Wraz z niezadowoleniem z systemu otworzyła się pewna próżnia. Oznacza ona przestrzeń otwartą na myślenie, nową wolność. Nie zapełniajmy tej próżni zbyt szybko, bo jedynym sposobem na zapełnienie jej jest albo głupie utopijne myślenie, albo podejście pragmatyczne. Nie jest ono jednak rozwiązaniem. System został dotknięty przez kryzys. Musimy się zastanowić. Sytuacja jest otwarta (Slavoj Žižek, Nowy Jork, 26 października 2011).
Pustka/próżnia to słowa klucze dla opisania dzisiejszej sytuacji, przeczuwania/projektowania przyszłości. Także w Warszawie, gdzie status wielu przestrzeni jest niejasny, gdzie na oddanie spadkobiercom przedwojennych właścicieli czeka kilkaset budynków, których lokatorzy obawiają się o swoją przyszłość.
Co stanie się z terenami na Żeraniu po zlikwidowanej w tym roku Fabryce Samochodów Osobowych? Co powstanie na 220 hektarach terenów pofabrycznych w Ursusie? O tym, co będzie architekturą XXI w wieku, przekonamy się już niebawem. Tymczasem patrzymy na puste skwery, połacie dzikich zarośli, zielone oazy w coraz bardziej gęstniejącej od budynków Warszawie.
Ekonomiści, filozofowie, publicyści przyznają, że jesteśmy w punkcie, kiedy wiadomo już, że dotychczasowe zasady funkcjonowania społeczeństw nie działają, jednak nadal nie wiadomo, co miałoby je zastąpić. Wyłania się puste pole, przestrzeń, którą coś musi wypełnić. Energia poszukiwań krąży dziś w świecie. I właśnie tę cechę XXI wieku chcieliśmy uchwycić na wystawie. Dlatego też główną jej część prezentujemy w Bibliotece Narodowej, odpowiedzialnej za gromadzenie wiedzy, tak przydatnej w momencie poszukiwań inspiracji lub przestrogi.
Open publication - Free publishing - More architektura
WYDARZENIA DODATKOWE / ARCHITEKTURA WIEDZY
OPROWADZANIA KURATORSKIE:
26.11, 3.12, 10.12, 17.12, godz. 11.00
OPROWADZANIA KURATORSKIE:
26.11, 3.12, 10.12, 17.12, godz. 11.00
BUDYNEK BIBLIOTEKI NARODOWEJ. WYCIECZKI: 28.11, 5.12, 8.12, 15.12, godz. 11.00
małe grupy, ilość miejsc ograniczona, prosimy o zapisy: bec@architekturaXXI.info
małe grupy, ilość miejsc ograniczona, prosimy o zapisy: bec@architekturaXXI.info
Partner wystawy: Biblioteka Narodowa / www.bn.org.pl
COŚ, KTÓRE NADCHODZI / PUBLIKACJA
SYNCHRONIZACJA 2011
Żeby wiedzieć czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym będzie społeczeństwo przyszłości.
Fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości projektowania w szerszym planie społecznym. Słowo "architektura" oznacza przecież nie tylko formę przestrzeni ukształtowaną przez budynki, ale także – w szerszym rozumieniu – staje się synonimem struktury i porządku. Mówimy więc nie tylko o architekturze w sensie dosłownym, ale o wzajemnym oddziaływaniu i napięciu, jakie tworzy się na linii architektura miast – architektura społeczeństw. Nie ufamy wizualizacjom architektury XXI wieku produkowanym dziś przez architektów: bliżej im do nastawionych na efekt scenografii filmów science fiction albo komputerowych gier niż do zaspokojenia potrzeb mieszkańców miast. Pytamy więc o zdolność projektowania przyszłości. Ta zaś nieodłącznie związana jest z wyobraźnią charakteryzującą daną epokę, z duchem czasu, który wyznacza horyzont sposobów działania i myślenia.
Wśród autorów tekstów znaleźli się m.in. Bielecki, Borowski, Buchner, BudCud, Budzyński, Bendyk, Beylin, Cichocki, Cohen, Cymer, Czeredys, Czyżewski, Dominik, Erbel, Filiciak, Foucault, Gdula, Grosz, Happach/Happach, Jay, Jędruch/Leśniak-Rychlak, Krajewski, Kuciewicz/Gancarczyk, Kucza-Kuczyński, Kusiak, Kwietowicz, Laskowski, Leder, Lewicki/Łatak, London, Miesto, Murawski, Nawratek, Piątek, Rodrik, Rudnicka, Rutkowski, Skalska, Staniszkis, Stelmach, Szczęsny, Szlendak, Tarkowska, Tournikiotis, Trammer, Trybuś, Vidler, Walzer, Wasilkowska, Wiśniewski, Wojciechowski, WWAA, Wygnański, Zaremba, Żwirek, +48
Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku
redakcja: Bogna Świątkowska
współpraca redakcyjna: Grzegorz Piątek, Magda Roszkowska
zespół redakcyjny: Arek Gruszczyński, Ela Petruk
tłumaczenia: Emilia Bulman, Jo Harper, Marek Jarosz, Łukasz Mojsak, Małgorzata Nowicka
korekta: Paulina Sieniuć Anna Hegman, Mariusz Sobczyński
projekt graficzny i skład: Tomasz Bersz (berszmisiak.com)
skład: Gosia Gąsiorowska
wydawca: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od m.st. Warszawy
Żeby wiedzieć czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym będzie społeczeństwo przyszłości.
Fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości projektowania w szerszym planie społecznym. Słowo "architektura" oznacza przecież nie tylko formę przestrzeni ukształtowaną przez budynki, ale także – w szerszym rozumieniu – staje się synonimem struktury i porządku. Mówimy więc nie tylko o architekturze w sensie dosłownym, ale o wzajemnym oddziaływaniu i napięciu, jakie tworzy się na linii architektura miast – architektura społeczeństw. Nie ufamy wizualizacjom architektury XXI wieku produkowanym dziś przez architektów: bliżej im do nastawionych na efekt scenografii filmów science fiction albo komputerowych gier niż do zaspokojenia potrzeb mieszkańców miast. Pytamy więc o zdolność projektowania przyszłości. Ta zaś nieodłącznie związana jest z wyobraźnią charakteryzującą daną epokę, z duchem czasu, który wyznacza horyzont sposobów działania i myślenia.
Wśród autorów tekstów znaleźli się m.in. Bielecki, Borowski, Buchner, BudCud, Budzyński, Bendyk, Beylin, Cichocki, Cohen, Cymer, Czeredys, Czyżewski, Dominik, Erbel, Filiciak, Foucault, Gdula, Grosz, Happach/Happach, Jay, Jędruch/Leśniak-Rychlak, Krajewski, Kuciewicz/Gancarczyk, Kucza-Kuczyński, Kusiak, Kwietowicz, Laskowski, Leder, Lewicki/Łatak, London, Miesto, Murawski, Nawratek, Piątek, Rodrik, Rudnicka, Rutkowski, Skalska, Staniszkis, Stelmach, Szczęsny, Szlendak, Tarkowska, Tournikiotis, Trammer, Trybuś, Vidler, Walzer, Wasilkowska, Wiśniewski, Wojciechowski, WWAA, Wygnański, Zaremba, Żwirek, +48
Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku
redakcja: Bogna Świątkowska
współpraca redakcyjna: Grzegorz Piątek, Magda Roszkowska
zespół redakcyjny: Arek Gruszczyński, Ela Petruk
tłumaczenia: Emilia Bulman, Jo Harper, Marek Jarosz, Łukasz Mojsak, Małgorzata Nowicka
korekta: Paulina Sieniuć Anna Hegman, Mariusz Sobczyński
projekt graficzny i skład: Tomasz Bersz (berszmisiak.com)
skład: Gosia Gąsiorowska
wydawca: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od m.st. Warszawy
ARCHITEKTURA XXI WIEKU / WYSTAWA
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 23.11.2011-31.01.2012
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65
Myśląc o architekturze przyszłości, nie możemy zapominać o jej związkach z ekonomią czy sytuacją społeczną. Cykl fotografii Franciszka Buchnera pokazuje, jak obecny kryzys ekonomiczny wpływa na architekturę.
W pierwszej dekadzie XXI wieku realizacja wielu warszawskich inwestycji została zawieszona. W efekcie w środku miasta natykamy się na szkielety budynków, które zanim powstały, już zamieniły się we współczesne ruiny. Samo to sformułowanie jest paradoksalne, bo czy ślady przeszłości mogą być współczesne? Tak, jeśli pomyślimy o nich w kontekście współczesnego doświadczenia czasu, którego nie określa już oś biegnąca od przeszłości przez teraźniejszość ku przyszłości. Dziś czas to fragment, sekwencja i natychmiastowość. Wszystko, co nie wpisuje się w ten porządek, staje się nieaktualne. Tu pojawia się kolejny paradoks: ruina to przecież coś, co, należąc do przeszłości, nie może przestać być ruiną. Ale budynki sfotografowane przez Buchnera wciąż czekają na swoje przeobrażenie – zrzucenie powłoki tymczasowości, stanie się pełnoprawnym elementem miasta, którym jeszcze nie zdążyły być.
Uchwycony przez artystę stan zawieszenia, czasowa dezaktywacja w sposób niemal dosłowny oddaje to, co poprzez tę wystawę chcieliśmy powiedzieć: na razie nie wiemy, jaka będzie architektura przyszłości, nie mamy też wizji przyszłych społeczeństwa, ale energia poszukiwań została już uwolniona.
Franciszek Buchner – fotograf. Absolwent Wydziału Komunikacji Multimedialnej w Katedrze Fotografii na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Współpracuje z warszawską Galerią Czułość.
Czas: 23.11.2011-31.01.2012
Miejsce: Warszawa, Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65
Myśląc o architekturze przyszłości, nie możemy zapominać o jej związkach z ekonomią czy sytuacją społeczną. Cykl fotografii Franciszka Buchnera pokazuje, jak obecny kryzys ekonomiczny wpływa na architekturę.
W pierwszej dekadzie XXI wieku realizacja wielu warszawskich inwestycji została zawieszona. W efekcie w środku miasta natykamy się na szkielety budynków, które zanim powstały, już zamieniły się we współczesne ruiny. Samo to sformułowanie jest paradoksalne, bo czy ślady przeszłości mogą być współczesne? Tak, jeśli pomyślimy o nich w kontekście współczesnego doświadczenia czasu, którego nie określa już oś biegnąca od przeszłości przez teraźniejszość ku przyszłości. Dziś czas to fragment, sekwencja i natychmiastowość. Wszystko, co nie wpisuje się w ten porządek, staje się nieaktualne. Tu pojawia się kolejny paradoks: ruina to przecież coś, co, należąc do przeszłości, nie może przestać być ruiną. Ale budynki sfotografowane przez Buchnera wciąż czekają na swoje przeobrażenie – zrzucenie powłoki tymczasowości, stanie się pełnoprawnym elementem miasta, którym jeszcze nie zdążyły być.
Uchwycony przez artystę stan zawieszenia, czasowa dezaktywacja w sposób niemal dosłowny oddaje to, co poprzez tę wystawę chcieliśmy powiedzieć: na razie nie wiemy, jaka będzie architektura przyszłości, nie mamy też wizji przyszłych społeczeństwa, ale energia poszukiwań została już uwolniona.
Franciszek Buchner – fotograf. Absolwent Wydziału Komunikacji Multimedialnej w Katedrze Fotografii na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Współpracuje z warszawską Galerią Czułość.
JAKIE MARZENIA, TAKA ARCHITEKTURA / WYKŁAD
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 17.11.2011 (czwartek), godz. 18.30
Miejsce: Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, ul. Koszykowa 55
Wykład: Krzysztof Nawratek
Miejsce: Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, ul. Koszykowa 55
Wykład: Krzysztof Nawratek
Wykład Krzysztofa Nawratka, znanego z kontrowersyjnych tez teoretyka miasta podda krytycznej analizie popularne oczekiwania wobec architektury w XXI wieku. W tekście do towarzyszącej cyklowi Architektura XXI wieku publikacji, Krzysztof Nawratek napisał: "Architektura powstaje z marzeń. Z idei i snów, które przekraczają „tu i teraz”. Szklane domy to było marzenie o lepszym świecie, o lepszym, bardziej sprawiedliwym społeczeństwie. Architektura lat 60. i 70. to było marzenie o nieograniczonym postępie, takim, który sięgnie gwiazd. O czym marzymy dziś? A przede wszystkim – kto marzy? By marzenie stało się architekturą, nie wystarczy marzenie jednostki."
dr Krzysztof Nawratek - wykładowca architektury, dyrektor studiów magisterskich w School of Architecture, Design and Environment na Uniwersytecie w Plymouth (UK), teoretyk miasta. Autor wielu publikacji, przede wszystkim książek Ideologie w przestrzeni. próby demistyfikacji(Kraków 2005), Miasto jako idea polityczna (Warszawa 2008, wydanie angielskie City as a political idea Plymouth 2011) w przygotowaniu Dziury w całym. Wstęp do miejskich rewolucji (Warszawa 2012).
dr Krzysztof Nawratek - wykładowca architektury, dyrektor studiów magisterskich w School of Architecture, Design and Environment na Uniwersytecie w Plymouth (UK), teoretyk miasta. Autor wielu publikacji, przede wszystkim książek Ideologie w przestrzeni. próby demistyfikacji(Kraków 2005), Miasto jako idea polityczna (Warszawa 2008, wydanie angielskie City as a political idea Plymouth 2011) w przygotowaniu Dziury w całym. Wstęp do miejskich rewolucji (Warszawa 2012).
Partner wydarzenia: Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury / www.ossa.org.pl
ORGANIZACJA WIZUALNA RUCHU OBURZONYCH / WYKŁAD
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 16.11, g. 18.30
Miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7
Wykład: Rafał Żwirek, Igor Stokfiszewski
Zapis dokumentalny tworzenia się i funkcjonowania języka wizualnej komunikacji europejskiego Ruchu Oburzonych: od początku jego uczestnicy komunikują się za pomocą pisanych ręcznie plakatów, transparentów, których nie tylko treść, ale i forma są odbiciem przekonań i zaangażowania ich autorów. Jaki jest język wizualny tych komunikatów oraz symboli, które powstały w namiotowych miasteczkach Oburzonych? Jaka jest charakterystyka tego języka wizualnego? Czy można go oceniać w kategoriach projektowych? Czy indywidualizm, emocjonalność, niedoskonałość, skrótowość są jego siłą czy słabością?
Igor Stokfiszewski - krytyk literacki. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim i Jagiellońskim w Krakowie. Od 2006 roku członek zespołu „Krytyki Politycznej”, współkurator REDakcji KP w Warszawie. Szkice i recenzje publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Krytyce Politycznej”, „Ha!arcie”, „FA-arcie” i „die tageszeitung”. Jako recenzent filmowy współpracował z programem telewizyjnym Kinematograf (TVP1).
Rafał Żwirek - od wielu lat zajmuje się filmem dokumentalnym, jest absolwentem Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, pracuje także jako operator, czasem fotograf. Współpracuje z artystami wizualnymi: Joanną Rajkowską, Karolem Radziszewskim, Anna Molską, na stałe z Arturem Żmijewskim oraz instytucjami m.in. z Fundacją Bęc Zmiana i Krytyką Polityczną. Od maja dokumentował Ruch Oburzonych – w Hiszpanii, Francji, Brukseli – pokaz zdjęć dotyczących organizacji wizualnej Ruchu jest pobocznym efektem tego działania.
Czas: 16.11, g. 18.30
Miejsce: Fundacja Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65/7
Wykład: Rafał Żwirek, Igor Stokfiszewski
Zapis dokumentalny tworzenia się i funkcjonowania języka wizualnej komunikacji europejskiego Ruchu Oburzonych: od początku jego uczestnicy komunikują się za pomocą pisanych ręcznie plakatów, transparentów, których nie tylko treść, ale i forma są odbiciem przekonań i zaangażowania ich autorów. Jaki jest język wizualny tych komunikatów oraz symboli, które powstały w namiotowych miasteczkach Oburzonych? Jaka jest charakterystyka tego języka wizualnego? Czy można go oceniać w kategoriach projektowych? Czy indywidualizm, emocjonalność, niedoskonałość, skrótowość są jego siłą czy słabością?
Igor Stokfiszewski - krytyk literacki. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim i Jagiellońskim w Krakowie. Od 2006 roku członek zespołu „Krytyki Politycznej”, współkurator REDakcji KP w Warszawie. Szkice i recenzje publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Krytyce Politycznej”, „Ha!arcie”, „FA-arcie” i „die tageszeitung”. Jako recenzent filmowy współpracował z programem telewizyjnym Kinematograf (TVP1).
Rafał Żwirek - od wielu lat zajmuje się filmem dokumentalnym, jest absolwentem Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, pracuje także jako operator, czasem fotograf. Współpracuje z artystami wizualnymi: Joanną Rajkowską, Karolem Radziszewskim, Anna Molską, na stałe z Arturem Żmijewskim oraz instytucjami m.in. z Fundacją Bęc Zmiana i Krytyką Polityczną. Od maja dokumentował Ruch Oburzonych – w Hiszpanii, Francji, Brukseli – pokaz zdjęć dotyczących organizacji wizualnej Ruchu jest pobocznym efektem tego działania.
ZAJMOWANIE MIEJSKIEJ PRZESTRZENI / DYSKUSJA
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 15.11, g. 18.30
Miejsce: Syrena ul. Wilcza 30
Dyskusja: Kuba Szreder, Joanna Kusiak, Ola Wasilkowska, Kolektyw Syrena
Podstawowe hasła:
1. Miasto to nie firma, lokatorzy to nie towar!
2. Zajmowanie przestrzeni prawem mieszkańców.
3. Perspektywa lokatorska i praktyczne aspekty zajmowania przestrzeni
Joanna Kusiak - socjolożka i aktywistka, wizytująca badaczka na City University of New York, doktorantka na Uniwersytecie Warszawskim i na Technische Universität Darmstadt. Pisze doktorat o rewolucji miast postsocjalistycznych. Mieszka w Nowym Jorku na Brooklynie, czasami na Manhattanie przy okupowanej Wall Street, a w przeszłości i przyszłości gdzieś pomiędzy Warszawą a Berlinem. Mentalnie na stałe zameldowana w Warszawie.
Aleksandra Wasilkowska - studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz w École d’Architecture de Bretagne, od roku 2007 prowadzi w Warszawie własną pracownię. Współpracowała z artystami, socjologami, naukowcami i matematykami, badając przestrzenie na styku architektury, sztuki i nauki. Jest współautorką, wraz z Agnieszką Kurant, pracy Emergency Exit, prezentowaną w Pawilonie Polskim podczas 12. Biennale Architektury w Wenecji w 2010 r.
Kuba Szreder - po ukończeniu socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował jako niezależny kurator interdyscyplinarnych projektów, w których łączy sztukę, działania para – artystyczne, refleksję nad społeczeństwem oraz publiczną aktywność. Jego projekty często eksperymentują z różnorodnymi formami produkowania przestrzeni miejskiej, testują potencjał sztuki w społecznej praktyce.
Syrena to autonomiczna przestrzeń inicjatyw, mieszcząca się w odzyskanej kamienicy przy Wilczej 30. Przestrzeń funkcjonuje jako miejsce działań niekomercyjnych oraz wsparcia lokalnych inicjatyw i mieszkańców. Kolektyw Syrena używa przestrzeni jako źródła bezpośrednich interwencji i konfrontacji z polityką miasta oraz prywatnych inwestorów, którzy zgodnie z priorytetem zysku wspólnie negują prawa mieszkańców do miasta. Odzyskujemy miasto na różnych polach: od akcji bezpośrednich, takich jak blokady częstych i bezprawnych eksmisji, po wsparcie zdelegalizowanych imigrantów, pracowników zatrudnianych na umowach śmieciowych, mieszkańców broniących przestrzeni publicznych oraz wszystkich osób dyskryminowanych przez wymiar sprawiedliwości i władze. // www.syrena.tk
Czas: 15.11, g. 18.30
Miejsce: Syrena ul. Wilcza 30
Dyskusja: Kuba Szreder, Joanna Kusiak, Ola Wasilkowska, Kolektyw Syrena
Podstawowe hasła:
1. Miasto to nie firma, lokatorzy to nie towar!
2. Zajmowanie przestrzeni prawem mieszkańców.
3. Perspektywa lokatorska i praktyczne aspekty zajmowania przestrzeni
Joanna Kusiak - socjolożka i aktywistka, wizytująca badaczka na City University of New York, doktorantka na Uniwersytecie Warszawskim i na Technische Universität Darmstadt. Pisze doktorat o rewolucji miast postsocjalistycznych. Mieszka w Nowym Jorku na Brooklynie, czasami na Manhattanie przy okupowanej Wall Street, a w przeszłości i przyszłości gdzieś pomiędzy Warszawą a Berlinem. Mentalnie na stałe zameldowana w Warszawie.
Aleksandra Wasilkowska - studiowała architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz w École d’Architecture de Bretagne, od roku 2007 prowadzi w Warszawie własną pracownię. Współpracowała z artystami, socjologami, naukowcami i matematykami, badając przestrzenie na styku architektury, sztuki i nauki. Jest współautorką, wraz z Agnieszką Kurant, pracy Emergency Exit, prezentowaną w Pawilonie Polskim podczas 12. Biennale Architektury w Wenecji w 2010 r.
Kuba Szreder - po ukończeniu socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował jako niezależny kurator interdyscyplinarnych projektów, w których łączy sztukę, działania para – artystyczne, refleksję nad społeczeństwem oraz publiczną aktywność. Jego projekty często eksperymentują z różnorodnymi formami produkowania przestrzeni miejskiej, testują potencjał sztuki w społecznej praktyce.
Syrena to autonomiczna przestrzeń inicjatyw, mieszcząca się w odzyskanej kamienicy przy Wilczej 30. Przestrzeń funkcjonuje jako miejsce działań niekomercyjnych oraz wsparcia lokalnych inicjatyw i mieszkańców. Kolektyw Syrena używa przestrzeni jako źródła bezpośrednich interwencji i konfrontacji z polityką miasta oraz prywatnych inwestorów, którzy zgodnie z priorytetem zysku wspólnie negują prawa mieszkańców do miasta. Odzyskujemy miasto na różnych polach: od akcji bezpośrednich, takich jak blokady częstych i bezprawnych eksmisji, po wsparcie zdelegalizowanych imigrantów, pracowników zatrudnianych na umowach śmieciowych, mieszkańców broniących przestrzeni publicznych oraz wszystkich osób dyskryminowanych przez wymiar sprawiedliwości i władze. // www.syrena.tk
CZEGO POTRZEBUJEMY, CZEGO NIE CHCEMY? / DYSKUSJA
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 5.11 (sobota), godz. 16.00
Miejsce: Warszawa, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Koszykowa 55
Dyskusja: Alastair Donald, Angus Kennedy, Grzegorz Piątek, OSSA
Jak rozmawiać o architekturze przyszłości w chwili, kiedy projektowanie przyszłości jest osłabione niepewnością wynikającą z kryzysu ekonomii w Europie? Czy nowe ruchy społeczne zaowocują nowymi formami organizacji przestrzeni? Jeśli nie, to jak długo trwać będziemy uwięzieni w architekturze XX-wiecznej?
Alastair Donald - zastępca dyrektora The Future Cities Project (www.futurecities.org.uk); współredaktor tomu The Lure of the City: From Slums to Suburbs (Pluto 2011). Prowadzenia badania dotyczące mobilności i przestrzeni na Martin Centre for Architectural and Urban Studies, University of Cambridge. Współtwórca manifestu W stronę nowego humanizmu w Architekturze(Towards a New Humanism in Architecture).
Grzegorz Piątek - krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Kurator (wraz z Robem Wilsonem, RIBA) wystawy “OPEN:POLAND. Architecture and Identity” (Londyn, 2009). Kurator (z Jarosławem Trybusiem) wystawy “Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings” w Pawilonie Polonia nagrodzonej Złotym Lwem podczas Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r. Od 2005 redaktor merytoryczny w miesięczniku “Architektura-murator”. Kierownik artystyczny starań Warszawy o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016.
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury (OSSA) - założone w 1997 roku z inicjatywy studentów, których pragnieniem było poszerzanie horyzontów i nabycie doświadczenia zawodowego. OSSA wychodzi naprzeciw potrzebom studentów, którzy nie zawsze mają okazję na pełne wykorzystanie swoich możliwości.
Czas: 5.11 (sobota), godz. 16.00
Miejsce: Warszawa, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Koszykowa 55
Dyskusja: Alastair Donald, Angus Kennedy, Grzegorz Piątek, OSSA
Jak rozmawiać o architekturze przyszłości w chwili, kiedy projektowanie przyszłości jest osłabione niepewnością wynikającą z kryzysu ekonomii w Europie? Czy nowe ruchy społeczne zaowocują nowymi formami organizacji przestrzeni? Jeśli nie, to jak długo trwać będziemy uwięzieni w architekturze XX-wiecznej?
Alastair Donald - zastępca dyrektora The Future Cities Project (www.futurecities.org.uk); współredaktor tomu The Lure of the City: From Slums to Suburbs (Pluto 2011). Prowadzenia badania dotyczące mobilności i przestrzeni na Martin Centre for Architectural and Urban Studies, University of Cambridge. Współtwórca manifestu W stronę nowego humanizmu w Architekturze(Towards a New Humanism in Architecture).
Grzegorz Piątek - krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Kurator (wraz z Robem Wilsonem, RIBA) wystawy “OPEN:POLAND. Architecture and Identity” (Londyn, 2009). Kurator (z Jarosławem Trybusiem) wystawy “Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings” w Pawilonie Polonia nagrodzonej Złotym Lwem podczas Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r. Od 2005 redaktor merytoryczny w miesięczniku “Architektura-murator”. Kierownik artystyczny starań Warszawy o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016.
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury (OSSA) - założone w 1997 roku z inicjatywy studentów, których pragnieniem było poszerzanie horyzontów i nabycie doświadczenia zawodowego. OSSA wychodzi naprzeciw potrzebom studentów, którzy nie zawsze mają okazję na pełne wykorzystanie swoich możliwości.
UTOPIE I ICH KRYZYSY / DYSKUSJA
SYNCHRONIZACJA 2011
Czas: 30.09.2011 (piątek), godz. 18.00
Miejsce: Warszawa, gabinet Bolesława Bieruta, Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat” (dawny Komitet Centralny PZPR), Nowy Świat 6/12
Tomasz Szerszeń, z cyklu Starożytności warszawskie
Co jest architekturą XXI wieku w sensie tradycyjnym (budynki, miasta), ale także w innych (relacje społeczne, wydarzenia ulotne – wypełniające miasta treścią), a co nią miało być? Co się stało z XX wiecznymi wyobrażeniami o miastach XXI wieku? Czy wiek XXI zdołał wytworzyć architektoniczne wizje, które warte byłyby uwagi? Do dyskusji zaprosiliśmy Dorotę Leśniak-Rychlak oraz Dorotę Jędruch, redaktorki krakowskiego kwartalnika „Autoportret”, którego najnowszy numer w całości poświęcony jest utopiom. „Czy możemy dziś mówić o kryzysie utopii, myślenia utopijnego? Jeśli tak, to jakie są przyczyny takiego zjawiska, jeśli nie, to gdzie leży źródło współczesnej utopii?” – na te pytania odpowiadają w „Autoportrecie” m.in. Zygmunt Bauman, Immanuel Wallerstein, Łukasz Stanek, David Crowley.
Miejsce spotkania zostało przez nas wybrano celowo jako symboliczne dla powojennych losów Warszawy – dyskusji towarzyszyć będą egzemplarze publikacji Plan sześcioletni odbudowy Warszawy Bolesława Bieruta (Książka i Wiedza, 1950 r.). O głos w dyskusji na temat utopii realizowanych w Warszawie poprosiliśmy młodą badaczkę Martynę Obarską, autorkę książki MDM między utopią a codziennością.
Podczas spotkania nastąpi premierowy pokaz fotografii Tomka Szerszenia z cyklu Starożytności warszawskie.
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.beczmiana.pl
Projekt realizowany dzięki dotacji Miasta Stołecznego Warszawy / www.warszawa2016.pl
O UCZESTNIKACH SPOTKANIA:
Dorota Jędruch – historyczka sztuki, doktorantka Instytutu Historii Sztuki UJ. Interesuje się architekturą nowoczesną, szczególnie w jej aspekcie społecznym) i sztuką współczesną. Pracuje w sekcji edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie. Współtwórczyni Autoportretu poświęconego utopiom.
Dorota Leśniak-Rychlak – z wykształcenia historyczka sztuki i architektka, z wyboru redaktorka. Kuratorka wystawy dzieł C. R. Mackintosha w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie oraz współkuratorka wystawy 3_2_1. Nowa architektura w Japonii i Polsce w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „manggha” w Krakowie. Redaktor naczelna kwartalnika Autoportret poświęconego przestrzeni, w której żyjemy.
Martyna Obarska – kulturoznawczyni, redaktorka „Res Publiki Nowej”, autorka książki MDM - między utopią a codziennością, nagrodzonej jeszcze jako praca magisterska w konkursie im. Jana Józefa Lipskiego nagrodą II stopnia przyznaną przez Stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita. Laureatka VI edycji Konkursu Mazowiecka Akademia Książki. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW.
Tomasz Szerszeń – fotograf i antropolog kultury. Absolwent fotografii w łódzkiej Filmówce, MISH-u na UW i studium doktoranckiego w Instytucie Sztuki PAN. Członek redakcji kwartalnika Konteksty. W 2010 roku w Galerii Wymiany w Łodzi odbyła się jego wystawa Byłem pierwszym polskim surrealistą. Prace z lat 1929-39. O cyklu Starożytności warszawskie pisze tak: „A gdyby tak wyjąć warszawską architekturę socrealistyczną z lokalnego kontekstu historyczno-politycznego i spojrzeć na nią jako na coś ulokowanego poza czasem? Jak na ślady pewnej estetycznej utopii, ale również – czemu nie? – jak na ruiny starożytnego Rzymu z rycin Piranesiego: antichità di Varsovia. Ruiny upadłej cywilizacji, które mamy na wyciągnięcie ręki – trzeba je jednak odszukać, wygrzebać spod warstw czasu, spod innych warstw miasta...”.
Czas: 30.09.2011 (piątek), godz. 18.00
Miejsce: Warszawa, gabinet Bolesława Bieruta, Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat” (dawny Komitet Centralny PZPR), Nowy Świat 6/12
Tomasz Szerszeń, z cyklu Starożytności warszawskie
Co jest architekturą XXI wieku w sensie tradycyjnym (budynki, miasta), ale także w innych (relacje społeczne, wydarzenia ulotne – wypełniające miasta treścią), a co nią miało być? Co się stało z XX wiecznymi wyobrażeniami o miastach XXI wieku? Czy wiek XXI zdołał wytworzyć architektoniczne wizje, które warte byłyby uwagi? Do dyskusji zaprosiliśmy Dorotę Leśniak-Rychlak oraz Dorotę Jędruch, redaktorki krakowskiego kwartalnika „Autoportret”, którego najnowszy numer w całości poświęcony jest utopiom. „Czy możemy dziś mówić o kryzysie utopii, myślenia utopijnego? Jeśli tak, to jakie są przyczyny takiego zjawiska, jeśli nie, to gdzie leży źródło współczesnej utopii?” – na te pytania odpowiadają w „Autoportrecie” m.in. Zygmunt Bauman, Immanuel Wallerstein, Łukasz Stanek, David Crowley.
Miejsce spotkania zostało przez nas wybrano celowo jako symboliczne dla powojennych losów Warszawy – dyskusji towarzyszyć będą egzemplarze publikacji Plan sześcioletni odbudowy Warszawy Bolesława Bieruta (Książka i Wiedza, 1950 r.). O głos w dyskusji na temat utopii realizowanych w Warszawie poprosiliśmy młodą badaczkę Martynę Obarską, autorkę książki MDM między utopią a codziennością.
Podczas spotkania nastąpi premierowy pokaz fotografii Tomka Szerszenia z cyklu Starożytności warszawskie.
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.beczmiana.pl
Projekt realizowany dzięki dotacji Miasta Stołecznego Warszawy / www.warszawa2016.pl
O UCZESTNIKACH SPOTKANIA:
Dorota Jędruch – historyczka sztuki, doktorantka Instytutu Historii Sztuki UJ. Interesuje się architekturą nowoczesną, szczególnie w jej aspekcie społecznym) i sztuką współczesną. Pracuje w sekcji edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie. Współtwórczyni Autoportretu poświęconego utopiom.
Dorota Leśniak-Rychlak – z wykształcenia historyczka sztuki i architektka, z wyboru redaktorka. Kuratorka wystawy dzieł C. R. Mackintosha w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie oraz współkuratorka wystawy 3_2_1. Nowa architektura w Japonii i Polsce w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „manggha” w Krakowie. Redaktor naczelna kwartalnika Autoportret poświęconego przestrzeni, w której żyjemy.
Martyna Obarska – kulturoznawczyni, redaktorka „Res Publiki Nowej”, autorka książki MDM - między utopią a codziennością, nagrodzonej jeszcze jako praca magisterska w konkursie im. Jana Józefa Lipskiego nagrodą II stopnia przyznaną przez Stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita. Laureatka VI edycji Konkursu Mazowiecka Akademia Książki. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW.
Tomasz Szerszeń – fotograf i antropolog kultury. Absolwent fotografii w łódzkiej Filmówce, MISH-u na UW i studium doktoranckiego w Instytucie Sztuki PAN. Członek redakcji kwartalnika Konteksty. W 2010 roku w Galerii Wymiany w Łodzi odbyła się jego wystawa Byłem pierwszym polskim surrealistą. Prace z lat 1929-39. O cyklu Starożytności warszawskie pisze tak: „A gdyby tak wyjąć warszawską architekturę socrealistyczną z lokalnego kontekstu historyczno-politycznego i spojrzeć na nią jako na coś ulokowanego poza czasem? Jak na ślady pewnej estetycznej utopii, ale również – czemu nie? – jak na ruiny starożytnego Rzymu z rycin Piranesiego: antichità di Varsovia. Ruiny upadłej cywilizacji, które mamy na wyciągnięcie ręki – trzeba je jednak odszukać, wygrzebać spod warstw czasu, spod innych warstw miasta...”.
ARCHITEKTURA XXI WIEKU / DYSKUSJA
Czas: 20.07 (środa), g. 18.30
Miejsce: UFO (Unexpected Fountain Occupation), Plac Na Rozdrożu, Warszawa
Dyskusja: Ewa Rudnicka, Pau Faus, Jakub Szczęsny, Kaja Pawełek
Czy dziś jest możliwe wizjonerskie, całościowe myślenie o przyszłości, charakterystyczne dla utopijnych projektów modernistycznych? Jakiego rodzaju jakość dodają do przestrzeni miast działania architektów szukających nowych dróg, działających poza światem budowlanego biznesu? Czy architekturą XXI wieku są stawiane na zamówienia rządów i miast gmachy użyteczności publicznej, komercyjne centra handlowe, deweloperskie osiedla mieszkaniowe? A może charakter XXI wieku bardziej oddają tymczasowe, nietrwałe ingerencje w przestrzeń miejską, jak te, których autorami są hiszpański architekt i artysta Pau Faus, francuski kolektyw EXYZT, czy warszawski architekt Jakub Szczęsny?
Dyskusja z ich udziałem zainauguruje tegoroczną odsłonę cyklu Synchronizacja, której tematem jest budowanie wizji przyszłości, prezentacja nowych możliwych scenariuszy rozwoju miast i przypomnienie wyobrażeń XXI wieku powstałych w wieku XX.
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy
Miejsce: UFO (Unexpected Fountain Occupation), Plac Na Rozdrożu, Warszawa
Dyskusja: Ewa Rudnicka, Pau Faus, Jakub Szczęsny, Kaja Pawełek
Czy dziś jest możliwe wizjonerskie, całościowe myślenie o przyszłości, charakterystyczne dla utopijnych projektów modernistycznych? Jakiego rodzaju jakość dodają do przestrzeni miast działania architektów szukających nowych dróg, działających poza światem budowlanego biznesu? Czy architekturą XXI wieku są stawiane na zamówienia rządów i miast gmachy użyteczności publicznej, komercyjne centra handlowe, deweloperskie osiedla mieszkaniowe? A może charakter XXI wieku bardziej oddają tymczasowe, nietrwałe ingerencje w przestrzeń miejską, jak te, których autorami są hiszpański architekt i artysta Pau Faus, francuski kolektyw EXYZT, czy warszawski architekt Jakub Szczęsny?
Dyskusja z ich udziałem zainauguruje tegoroczną odsłonę cyklu Synchronizacja, której tematem jest budowanie wizji przyszłości, prezentacja nowych możliwych scenariuszy rozwoju miast i przypomnienie wyobrażeń XXI wieku powstałych w wieku XX.
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy
Subscribe to:
Posts (Atom)