SYNCHRONICITY_Warsaw

WYSTAWA/EXHIBITION

2012-01-17T02:33:00.000-08:00

fot. Ewa Dyszlewicz

NOWA STRONA SYNCHRONICITY

2012-01-17T02:30:00.000-08:00

Na stronie www.architekturaXXI.pl znajdziecie zapis tegorocznej edycji projektu Synchronicity - Architektura XXI wieku. Zapraszamy do zapoznania się z jej treścią!

COŚ, KTÓRE NADCHODZI. WYSTAWA W BIBLIOTECE NARODOWEJ

2012-01-17T02:23:00.000-08:00

Coś, które nadchodzi. Architektura XXI wieku
wystawa, 22.11.2011-31.01.2012
Biblioteka Narodowa, al. Niepodległości 213

Żeby wiedzieć, czym będzie architektura przyszłości, musimy najpierw dowiedzieć się, czym ma być społeczeństwo przyszłości. To dlatego fundamentalnym założeniem cyklu wydarzeń Architektura XXI wieku jest umieszczenie przyszłości architektury w szerszym planie społecznym.

Interesują nas nie tyle budynki, postawy architektów czy nowe możliwości technologiczne, ile wszystko to, co ma wpływ na architekturę społeczeństw: sposoby (samo)organizacji obywateli, związki architektury z ekonomią, społeczne konsekwencje budynków i spekulacje na temat możliwych scenariuszy przyszłości.

W mijającym roku powstawały spontaniczne ruchy społeczne, takie jak Ruch Oburzonych w Europie czy Ruch „99 procent” w wielu miastach USA. Obecny światowy kryzys finansowy zaczął się od bańki spekulacyjnej na rynkach nieruchomości w Stanach Zjednoczonych. Dotkliwie uderza w zwykłych obywateli, oszczędzając tych, którzy przez stosowanie ryzykownych narzędzi ekonomicznych stoją za jego wywołaniem. Wszystkie media relacjonowały wydarzenia, które rozgrywały się w namiotowych miasteczkach pojawiających się w centrach światowych stolic. Ta architektura tymczasowa stała się symbolem ruchów obywatelskich i prób określenia na nowo zasad, na jakich moglibyśmy budować strukturę społeczeństw w XXI wieku.

Budynek Biblioteki Narodowej jest właściwie gotową instalacją, w której odnajdujemy tropy prowadzące zarówno w wiek XX, jak i w przyszłość. Wzniesiony jeszcze w ubiegłym stuleciu, zaprojektowany z myślą o pełnieniu nie tylko funkcji, ale i misji, okazale prezentuje się wśród parkowej zieleni Pola Mokotowskiego. Autor budynku, architekt Stanisław Fijałkowski, zaprojektował w nim kilka wewnętrznych mikroogrodów, przestrzeni dających wytchnienie pochylonym nad lekturą czytelnikom, rozświetlających wnętrza dopływem naturalnego światła. Ta pusta, niezabudowana przestrzeń dziś, kiedy deweloperzy wznoszący budynki starają się „wycisnąć” z działki każdy milimetr kwadratowy, wydaje się oznaką nieuzasadnionego ekonomicznie zbytku, nielogicznego luksusu. Jednocześnie to właśnie ta „pusta” przestrzeń oddaje istotę momentu, w którym prezentujemy wystawę, bo przecież:

Wraz z niezadowoleniem z systemu otworzyła się pewna próżnia. Oznacza ona przestrzeń otwartą na myślenie, nową wolność. Nie zapełniajmy tej próżni zbyt szybko, bo jedynym sposobem na zapełnienie jej jest albo głupie utopijne myślenie, albo podejście pragmatyczne. Nie jest ono jednak rozwiązaniem. System został dotknięty przez kryzys. Musimy się zastanowić. Sytuacja jest otwarta (Slavoj Žižek, Nowy Jork, 26 października 2011).

Pustka/próżnia to słowa klucze dla opisania dzisiejszej sytuacji, przeczuwania/projektowania przyszłości. Także w Warszawie, gdzie status wielu przestrzeni jest niejasny, gdzie na oddanie spadkobiercom przedwojennych właścicieli czeka kilkaset budynków, których lokatorzy obawiają się o swoją przyszłość.

Co stanie się z terenami na Żeraniu po zlikwidowanej w tym roku Fabryce Samochodów Osobowych? Co powstanie na 220 hektarach terenów pofabrycznych w Ursusie? O tym, co będzie architekturą XXI w wieku, przekonamy się już niebawem. Tymczasem patrzymy na puste skwery, połacie dzikich zarośli, zielone oazy w coraz bardziej gęstniejącej od budynków Warszawie.

Ekonomiści, filozofowie, publicyści przyznają, że jesteśmy w punkcie, kiedy wiadomo już, że dotychczasowe zasady funkcjonowania społeczeństw nie działają, jednak nadal nie wiadomo, co miałoby je zastąpić. Wyłania się puste pole, przestrzeń, którą coś musi wypełnić. Energia poszukiwań krąży dziś w świecie. I właśnie tę cechę XXI wieku chcieliśmy uchwycić na wystawie. Dlatego też główną jej część prezentujemy w Bibliotece Narodowej, odpowiedzialnej za gromadzenie wiedzy, tak przydatnej w momencie poszukiwań inspiracji lub przestrogi.

Open publication - Free publishing - More architektura

WYDARZENIA DODATKOWE / ARCHITEKTURA WIEDZY
OPROWADZANIA KURATORSKIE:
26.11, 3.12, 10.12, 17.12, godz. 11.00

BUDYNEK BIBLIOTEKI NARODOWEJ. WYCIECZKI: 28.11, 5.12, 8.12, 15.12, godz. 11.00
małe grupy, ilość miejsc ograniczona, prosimy o zapisy: bec@architekturaXXI.info

Partner wystawy: Biblioteka Narodowa / www.bn.org.pl

THAT SOMETHING ON THE HORIZON. AN EXHIBITION IN THE NATIONAL LIBRARY

2012-01-15T03:05:00.000-08:00

That Something on the Horizon. Architecture of the 21st Century

Exhibition, 22.11-31.12

National Library, al. Niepodległości 213

In order to know what the architecture of the future will be, we have to find out what future society is going to look like. That is why the fundamental premise of the Architecture of the 21st Century cycle of events is to place the architecture of the future in a broader social context.

We are not interested so much in buildings, architects’ approaches or new technological possibilities as in everything that has had an impact on the architecture of societies: the ways citizens are (self)organized, the connections between architecture and economics, the social impact of buildings and speculations as to possible future scenarios.

This year, we have witnessed the birth of spontaneous social movements, such as the Occupy Movement in Europe or the “99 per cent” campaign in many cities in the USA. The current global financial crisis began from a speculative bubble on the real estate market in the United States. It has hit ordinary citizens hard, sparing those who were responsible for it through the use of high-risk economic instruments. There has been global media coverage of the events taking place in tent cities cropping up in capitals across the world. This temporary architecture has become the symbol of civic movements and attempts to redefine the terms on which we might build the structure of twenty-first century societies.

The building of the National Library is, in fact, a ready-made installation where we can detect traces of both the twentieth century and the future. Erected in the last century, the building, which stands proud against the greenery of Park Mokotowskie, was designed not only with its function but also with a mission in mind. The building’s designer, the architect Stanisław Fijałkowski, designed a few internal micro-gardens within its interior, spaces to give relief to the reader hunched over his books, lighting up the interior with natural light. Today, when developers erecting buildings try to “squeeze out” every square millimetre of land, this empty, undeveloped space seems to be a sign of economically unjustified extravagance and irrational luxury. At the same time, it is precisely this “empty” space that reflects the essence of the times in which the exhibition is presented because:

Along with dissatisfaction with the system, a certain void has opened up signifying a space open to thought, a new freedom. Let us not to be too eager to fill this void because the only way this can be done is either through thoughtless utopian thinking or pragmatism. However, this is not the solution. The system has been affected by the crisis. We have to think. The situation is open. (Slavoj Žižek, New York, 26 October 2011).

Emptiness/void are the key words describing today’s situation, a sensing/projecting of the future. This also applies in Warsaw, where the status of many spaces is unclear, where the tenants of hundreds of buildings fear for their future while the heirs of the pre-war owners await their restitution.

What is going to happen to the site of the car manufacturing plant in Żeran that was liquidated this year? What is to be built on the 220 hectares of post-industrial land in Ursus? We will soon find out what the architecture of the twenty-first century will be. In the meantime, we are looking at empty parks, green wastelands, green oases in the increasingly built up Warsaw.

Economists, philosophers and writers admit that we are on the verge of realizing that the hitherto principles governing the way society functions no longer work, although we still don’t know what should replace them. An empty space emerges which has to be filled with something. The world today is abuzz with the search for answers. It is precisely this phenomenon of the twenty-first century that we would like to capture through the exhibition. This is why we have chosen to present the main part of the exhibition at the National Library, being an institution responsible for gathering knowledge, which is invaluable when looking for inspiration, or indeed, a warning.

ARCHITEKTURA XXI WIEKU

2011-09-27T09:39:00.000-07:00

UTOPIE I ICH KRYZYSY. DYSKUSJA
czas: 30.09 (piątek), godz. 18.00
miejsce: Warszawa, gabinet Bolesława Bieruta, Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat” (dawny Komitet Centralny PZPR), Nowy Świat 6/12
liczba miejsc ograniczona, zapisy: bec@funbec.eu

Tomasz Szerszeń, z cyklu Starożytności warszawskie

Poszukiwanie wizji przyszłości i przypomnienie wyobrażeń XXI wieku powstałych w wieku XX jest tematem tegorocznej edycji cyklu Synchronicity*, realizowanego przez Bęc Zmianę od 2007 r.
Co jest architekturą XXI wieku w sensie tradycyjnym (budynki, miasta), ale także w innych (relacje społeczne, wydarzenia ulotne – wypełniające miasta treścią), a co nią miało być? Co się stało z XX wiecznymi wyobrażeniami o miastach XXI wieku? Czy wiek XXI zdołał wytworzyć architektoniczne wizje, które warte byłyby uwagi? Do dyskusji zaprosiliśmy Dorotę Leśniak-Rychlak oraz Dorotę Jędruch, redaktorki krakowskiego kwartalnika „Autoportret”, którego najnowszy numer w całości poświęcony jest utopiom. „Czy możemy dziś mówić o kryzysie utopii, myślenia utopijnego? Jeśli tak, to jakie są przyczyny takiego zjawiska, jeśli nie, to gdzie leży źródło współczesnej utopii?” – na te pytania odpowiadają w „Autoportrecie” m.in. Zygmunt Bauman, Immanuel Wallerstein, Łukasz Stanek, David Crowley.
Miejsce spotkania zostało przez nas wybrano celowo jako symboliczne dla powojennych losów Warszawy – dyskusji towarzyszyć będą egzemplarze publikacji Plan sześcioletni odbudowy Warszawy Bolesława Bieruta (Książka i Wiedza, 1950 r.). O głos w dyskusji na temat utopii realizowanych w Warszawie poprosiliśmy młodą badaczkę Martynę Obarską, autorkę książki MDM między utopią a codziennością.
Podczas spotkania nastąpi premierowy pokaz fotografii Tomka Szerszenia z cyklu Starożytności warszawskie.

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy / www.warszawa2016.pl

O UCZESTNIKACH SPOTKANIA:
Dorota Jędruch – historyczka sztuki, doktorantka Instytutu Historii Sztuki UJ. Interesuje się architekturą nowoczesną, szczególnie w jej aspekcie społecznym) i sztuką współczesną. Pracuje w sekcji edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie. Współtwórczyni „Autoportretu" poświęconego utopiom.
Dorota Leśniak-Rychlak – z wykształcenia historyczka sztuki i architektka, z wyboru redaktorka. Kuratorka wystawy dzieł C. R. Mackintosha w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie oraz współkuratorka wystawy 3_2_1. Nowa architektura w Japonii i Polsce w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej „manggha” w Krakowie. Redaktor naczelna kwartalnika „Autoportret” poświęconego przestrzeni, w której żyjemy. O idei pisma: „Wychodzimy od stwierdzenia, że otoczenia wywiera wpływ na człowieka, a człowiek wpływa na swoje otoczenie. Interesują nas związki architektury i polityki, wpływ nowych mediów na przestrzeń, dziedzictwo architektoniczne, język za pomocą którego mówimy o przestrzeni, architektura współczesna, kreowanie tożsamości poprzez architekturę, przestrzeń codzienności. Przyglądamy się tym związkom i zdobywamy wiedzę o nas samych - stąd też tytuł czasopisma. Chcemy rozumieć przestrzeń”. Wydawcą ukazującego się od 2002 r. czasopisma jest Małopolski Instytut Kultury. http://autoportret.pl
Martyna Obarska – kulturoznawczyni, redaktorka „Res Publiki Nowej”, autorka książki MDM między utopią a codziennością, nagrodzonej jeszcze jako praca magisterska w konkursie im. Jana Józefa Lipskiego nagrodą II stopnia przyznaną przez Stowarzyszenie Otwarta Rzeczpospolita. Laureatka VI edycji Konkursu Mazowiecka Akademia Książki. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW.
Tomasz Szerszeń – fotograf i antropolog kultury. Absolwent fotografii w łódzkiej Filmówce, MISH-u na UW i studium doktoranckiego w Instytucie Sztuki PAN. Członek redakcji kwartalnika „Konteksty”. W 2010 roku w Galerii Wymiany w Łodzi odbyła się jego wystawa Byłem pierwszym polskim surrealistą. Prace z lat 1929-39. O cyklu Starożytności warszawskie pisze tak: „A gdyby tak wyjąć warszawską architekturę socrealistyczną z lokalnego kontekstu historyczno-politycznego i spojrzeć na nią jako na coś ulokowanego poza czasem? Jak na ślady pewnej estetycznej utopii, ale również – czemu nie? – jak na ruiny starożytnego Rzymu z rycin Piranesiego: antichità di Varsovia. Ruiny upadłej cywilizacji, które mamy na wyciągnięcie ręki – trzeba je jednak odszukać, wygrzebać spod warstw czasu, spod innych warstw miasta...”.

SYNCHRONICITY 2011: ARCHITEKTURA XXI WIEKU

2011-06-30T11:43:00.000-07:00

Tematem tegorocznego projektu Synchronicity jest przyszłość miasta i architektury – dla której punktem odniesienia jest szczególny przypadek Warszawy. Jako stolica kraju przechodzącego gwałtowną transformację, Warszawa staje się polem eksperymentów współkształtujących jej tożsamość. Jednocześnie, dramatyczna przeszłość powoduje niejednoznaczny stosunek wobec przyszłości, traktowanej jako trudna do prognozowania niewiadoma, uniemożliwiająca podejście strategiczne i wymuszająca ciągłe tworzenie elastycznych taktyk przeżycia.

Pojęcie przyszłości, mimo że wydaje się fundamentalne dla rozwoju i planowania życia, nie leży w polu szczególnego zainteresowania głównego nurtu publicznego dyskursu, zwłaszcza dyskursu polityczno-ekonomicznego. Blokada myślenia o przyszłości związana jest z koniecznością konfrontacji z potencjalnymi efektami zjawisk i tendencji zachodzących we współczesności, a także wysiłkiem i ryzykiem budowania nowej konstruktywnej wizji oraz jej realizowania. Wizjonerskie, całościowe myślenie o przyszłości zostało negatywnie naznaczone jako nieodzowna część wszelkich (utopijnych) projektów modernistycznych oraz ideologii totalitarnych. Celem festiwalu Synchronicity jest uświadomienie konieczności budowania wizji przyszłości, używając jako jednej ze składowych krytycznej interpretacji niezrealizowanych wyobrażeń przyszłości powstałych w XX wieku.

Punktami odniesienia dla interwencji artystycznych w ramach tegorocznej edycji festiwalu staną się konkretne lokalizacje w przestrzeni miasta, związane z jego historią i myśleniem o przyszłości, w danym momencie przerwanym, i ponownie kontynuowanym-poszerzanym (system warszawskiego metra oraz kampus Szkoły Głównej Handlowej), a które aktualnie powraca jako nieciągła historia przyszłości. Innym przykładem jest rozwój na terenach „powracających” do miasta jak ten po likwidowanych właśnie zakładach Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu.

Kuratorzy: Jakub Szczęsny
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu
Projekt realizowany dzięki dotacji od Miasta Stołecznego Warszawy / www.warszawa2016.pl

2011-01-05T01:20:00.000-08:00

Nicolas Grospierre, cycle Embassy | grospierre.art.pl

The non-existent housing policy in Poland of the 21st century is the subject of the debate accompanying the finissage of the exhibition Reduction, which presents the controversial proposal for combating the housing deficit by reducing the floor area of newly built apartments. The architects from the architectural office Centrala aim to convince us that smaller flats is a way to achieve larger independence, not only financial.

It is estimated that there are over 2 million flats lacking in Poland. Another million of flats should be added that do exist but need immediate modernisation and revitalisation. The situation is worsening despite the increase in the volume of developer investments and the development of individual single-family housing. Why have the attempts at introducing social housing in Poland failed? What role can architects play in improving the present situation?

The debate will be preceded by Jan Strumiłło’s lecture presenting the results of the research on the situation of housing in Switzerland and Krzysztof Gutfrański’s lecture on the significance of small flats in communist Poland for the emergence of anti-regime social strategies.

SMALLER FLATS, SMALLER CREDITS
Polish housing policy of the 21st century
Time: 29.11 (Monday), 19.00
Venue: Museum of Modern Art, 3 Pańska St., Warsaw
Debate moderated by: Jakub Szczęsny
Lectures:Jan Strumiłło, Krzysztof Gutrfański
Debate: Piotr Ciszewski (President of Warsaw Tenants’ Association), Olgierd Dziekoński (Chancellery of the President of Poland, former Deputy Minister of Regional Development and Construction and former Deputy Minister of Infrastructure), Olgierd Jagiełło (JEMS Architects), Magdalena Staniszkis (Warsaw University of Technology), Waldemar Siemiński (Institute of Spatial Management and Housing).

The meeting is a part of the cycle Synchronicity_3 devoted to micro spaces and ways inhabitants of large cities use to synchronise their needs with the (im)possibilities of the existing status quo.

The project Synchronicity_3 is realised with financial support of the City of Warsaw.

2010-11-25T11:39:00.000-08:00

Nicolas Grospierre, cykl Ambasada/ | grospierre.art.pl

Nieistniejąca polityka mieszkaniowa w Polsce XXI wieku jest tematem dyskusji towarzyszącej finisażowi wystawy Redukcja, prezentującej kontrowersyjną propozycję zmniejszania deficytu mieszkaniowego poprzez redukcję powierzchni nowo budowanych mieszkań. W swoim projekcie architekci z grupy projektowej Centrala przekonują, że mniejsze mieszkania to droga do większej niezależności, nie tylko finansowej.

Szacuje się, że obecnie w Polsce brakuje około 2 mln mieszkań. Do liczby tej dodać należy kolejny milion już istniejących, które natychmiast powinny zostać poddane modernizacji i rewitalizacji. Sytuacja ta pogarsza się mimo wzrastającej ilości inwestycji deweloperskich oraz rozwoju indywidualnego budownictwa jednorodzinnego. Dlaczego nie powiodły się próby wprowadzenia w Polsce budownictwa społecznego? Jaka może być rola architektów w naprawie istniejącej sytuacji?

Dyskusję poprzedzi wykład Jana Strumiłło prezentujący wyniki badań nad sytuacją mieszkalniczą w Szwajcarii oraz wykład Krzysztofa Gutfrańskiego na temat znaczenia niewielkich PRL-owskich mieszkań dla powstawania antysytemowych strategii społecznych.

MNIEJSZE MIESZKANIA, MNIEJSZE KREDYTY
Polska polityka mieszkaniowa XXI wieku
Czas: 29.11 (poniedziałek), g. 19.00
Miejsce: Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Pańska 3, Warszawa
Moderacja dyskusji: Jakub Szczęsny
Wykłady: Jan Strumiłło, Krzysztof Gutrfański
Dyskusja: Piotr Ciszewski (Prezes Warszawskiego Stowarzyszenia Lokatorów), Olgierd Dziekoński (Kancelaria Prezydenta RP, były wiceminister rozwoju regionalnego i budownictwa oraz były wiceminister infrastruktury), Olgierd Jagiełło (JEMS Architekci), Magdalena Staniszkis (Politechnika Warszawska), Waldemar Siemiński (Intytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa).

Spotkanie jest częścią cyklu Synchronicity_3 poświęconego mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami.

Projekt Synchronicity_3 realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

REDUCTION

2010-10-27T11:05:00.000-07:00

Le Corbusier: Modulor

Is it possible to decrease the dimensions of flats and improve the quality of life of their inhabitants at the same time? This question will be answered by the architect Jakub Szczęsny as well as Tomasz Gancarczyk and Piotr Fabirkiewicz, whose research stems from reflection upon rampant consumptionist appetite for space resulting from cultural traumas, fashion, commercial aesthetic models and TV series delivering expertise on the manner of habitation.

The issue of availability of flats has long occupied architects, urban planners and economists acting upon the assumption that thinking of cheap or less expensive houses is to begin with reflection on the needs of contemporary people. At the beginning of the 1980s marketing specialists, supported by their dependent architects, began to fulfill the main role in the reflection on habitation. Since then, the functional programme of new architecture has stemmed mainly from the willingness to maximise profit and the resultant knowledge of the needs of precisely determined target groups as well as the image of life, promoted by the media and pop culture, that these groups desire to lead in the houses and flats of their own.

The exhibition comprises a spatial installation and projects for reduced habitation typologies.

Jakub Szczęsny – born in 1973. Architect, lecturer and curator. Studied at the Paris La Défense School, the Faculty of Architecture of ETSAB in Barcelona and at the Faculty of Architecture of the Warsaw University of Technology. Member of the CENTRALA architectural office. Co-author of, among others, sports hall in Bieruń, temporary installation of the Museum of the History of Polish Jews, interiors of the new Cervantes Institute in Warsaw and the architectural entourage of Polish video avant-garde exhibitions in Warsaw’s CCA and the Sala Rekalde in Bilbao. Lives and works in Warsaw. www.centrala.net.pl

Tomasz Gancarczyk – born in 1984. Architect. Undergraduate of the Faculty of Architecture at Warsaw University of Technology. Since 2008 he has co-operated with the architectural office CENTRALA. Lives in Warsaw. www.tomekgancarczyk.pl

Piotr Fabirkiewicz – born in 1985. Architect. Student of the Faculty of Architecture at Warsaw University of Technology. Co-operates with the architectural office CENTRALA. Lives and works in Berlin.

Synchronicity_3 is a project devoted to micro spaces and ways inhabitants of large cities use to synchronise their needs with the (im)possibilities of the existing status quo. www.synchronicity.pl

Szczęsny, Gancarczyk, Fabirkiewicz: Reduction
time: 26.10 - 29.11.2010
venue: Bęc Zmiana, 65 Mokotowska St., Warsaw
www.synchronicity.pl

The project Synchronicity_3 is realised with financial support of the City of Warsaw.

REDUKCJA

2010-10-19T07:19:00.000-07:00

Le Corbusier: Modulor

Czy możliwe jest zmniejszenie powierzchni mieszkań przy jednoczesnym polepszeniu jakości życia mieszkańców? Na to pytanie odpowiadają architekci z grupy Centrala Jakub Szczęsny oraz Tomasz Gancarczyk i Piotr Fabirkiewicz, których poszukiwania wynikają z refleksji nad rozbuchanymi apetytami konsumpcyjnymi na przestrzeń wynikającymi z zaszłości kulturowych, mód, komercyjnych wzorców estetycznych, z seriali z których płynie wiedza o tym, jak należy mieszkać.

Temat dostępności mieszkań od dawna zajmuje architektów, urbanistów i ekonomistów wychodzących z zalożenia, że myślenie o tanich, bądź tańszych domach trzeba zacząć od myślenia o potrzebach współczesnych ludzi. Na początku lat 80. XX wieku w myśleniu o mieszkalnictwie główną rolę odgrywać zaczęli specjaliści od marketingu wspomagani przez uzależnionych od siebie architektów.

Od tego czasu funkcjonalny program nowej architektury wynika głównie z chęci maksymalizacji zysku oraz wypadkowej wiedzy o potrzebach skrupulatnie okreslonych grup docelowych i propagowanego przez reklamę i kulturę popularną obrazu życia, jakie owe grupy chciałyby wieść w zakupionych dla siebie domach i mieszkaniach.

Na wystawe składają się: instalacja przestrzenna oraz plansze z propozycjami zredukowanych typologii mieszkalniczych.

Jakub Szczęsny - urodzony w 1973r. Architekt, wykładowca i kurator. Studiował w szkole Paris La Defense, Wydziale Architektury ETSAB w Barcelonie oraz na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Członek Grupy Projektowej CENTRALA. Współautor, m.in. hali sportowej w Bieruniu, instalacji tymczasowej Muzeum Historii Żydów Polskich, wnętrz nowego Instytutu Cervantesa w Warszawie oraz oprawy architektonicznej wystaw polskich awangard wideo w warszawskim CSW i Sala Rekalde w Bilbao. Mieszka w Warszawie. www.centrala.net.pl

Tomasz Gancarczyk - urodzony w 1984r. inż. Architekt. Kończy studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 2008 roku współpracuje z Grupą Projektową CENTRALA. Mieszka w Warszawie. www.tomekgancarczyk.pl

Piotr Fabirkiewicz - urodzony w 1985r. inż. Architekt. Student Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Współpracuje z Grupą Projektową CENTRALA. Mieszka i pracuje w Berlinie.

Szczęsny, Gancarczyk, Fabirkiewicz: Redukcja
czas: 26.10 - 29.11.2010
miejsce: Bęc Zmiana, Mokotowska 65, Warszawa

Cykl Synchronicity_3 poświęcony jest mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami.

Projekt Synchronicity_3 realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

TRANSIT

2010-08-16T01:43:00.000-07:00

Closing down the marketplace at the 10th Anniversary Stadium shifted Jarmark Europa from the real world to the realm of ideas, myths and legends. We preserved a fraction of the spontaneous architecture of the marketplace as a readymade installation, a piece of architecture ‘in transit’, conceived to emerge just for an instant. Pace of changes in the city overwhelms even temporary structures. Like our stall, which didn’t make it on time to the marketplace, they can become useless before they are even built.

Jerzy Goliszewski, Transit, 2010. fot Jerzy Goliszewski

The stall accompanies the presentation, held at Bęc Zmiana, of the installation by Jerzy Goliszewski, commenting on hyper-dense temporary architecture in a constant state of flux. On the ceiling of the Bęc Zmiana venue tin plate roofs were supposed to flourish – a part of the landscape, transferred here in real scale, which until recently could be admired from the crown of the Stadium or platforms of the Stadion railway station: ocean of light roofs of various materials, just like in favelas and marketplaces all over the globe.

The interior of the stall gives out the sounds of the Radio Stadion broadcast – prepared within the Finissage of the Stadium in April 2007. The stadium local radio was transformed into weekend broadcasts, suspending for an instant the causative force of official language and retrieving the ‘invisible’ users of the public space of Jarmark Europa. All output was created by an international community of tradesmen in their mother tongues.

Jerzy Goliszewski - studied painting and graphic arts at the Academy of Fine Arts in Warsaw. Deals with installation, painting and printmaking. His works mostly feature ordinary materials - wood or paper, although he also ventures to experiment with other matter. Lives and works in central Warsaw. www.jerzygoliszewski.com

Grzegorz Piątek (1980) – architecture critic, architect by education. Curator (alongside Rob Wilson, RIBA) of the exhibition OPEN:POLAND. Architecture and Identity (London, 2009). Curator (alongside Jarosław Trybuś) of the exhibition Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings in the Polonia Pavilion, honoured with a Golden Lion at the Venice Architecture Biennial in 2008. Since 2005, content-editor of the ‘Architektura-Murator’ monthly.

Jerzy Goliszewski, Transit, 2010

Jerzy Goliszewski: Tranzyt, fot. Kuba Dąbrowski, 2010

Finissage of Stadium X, fot. Mikołaj Długosz, 2007

Transit is a part of the project Synchronicity_3 devoted to micro spaces and ways inhabitants of large cities use to synchronise their needs with the (im)possibilities of the existing status quo. Small venue rented by Bęc Zmiana in the centre of Warsaw is an inspiration and a challenge for architects, artists and designers invited to cooperate. www.synchronicity.pl

Jerzy Goliszewski: Transit
curator: Grzegorz Piątek
start: 13.08, Friday, 19.00 + afterparty at 5-10-15
time: 13.08- 30.09
venues: Bęc Zmiana [installation], 65 Mokotowska St.
5-10-15 [object], 73 Mokotowska St., Warsaw

Organiser: Bęc Zmiana Foundation
Cooperation:
Project is realised with financial support of the City of Warsaw

TRANZYT

2010-07-30T03:42:00.000-07:00

Warszawa jest miastem dziurawym, miastem szerokich prospektów i nieoczekiwanych wyrw w zabudowie. Spekulowanie na temat miasta hipergęstego może się tu wydawać hiperfuturologią. Jednak na tyłach Hożej i Mokotowskiej wciąż jest dużo ziemi, kamienica na rogu placu Trzech Krzyży od lat czeka na rewitalizację, a zaraz obok 16-metrowy lokal Bęc Zmiany łączy funkcje galerii, sklepiku, punktu informacyjnego, a okazjonalnie bógwieczego.

Właśnie tam, na jedynym skrawku przestrzeni, który przypomina klasyczny galeryjny white cube, czyli na suficie, powstać miała instalacja Jerzego Goliszewskiego komentująca architekturę hipergęstą, tymczasową, architekturę w wiecznym stanie przejściowym.

Jerzy Goliszewski, Tranzyt, 2010, fot. Jerzy Goliszewski

Na suficie zakwitnąć miały blaszane dachy bazarowych straganów, przeniesiony w skali 1:1 fragment pejzażu, który do niedawna można było podziwiać z korony Stadionu X-lecia albo peronów stacji Stadion: oceanu lekkich daszków z różnych materiałów, taki sam jak w favelach i na bazarach na całym świecie.

Likwidacja targowiska na Stadionie X-lecia spowodowała przeniesienie Jarmarku Europa ze świata realnego na poziom idei, mitu, legendy. Fragment spontanicznej architektury bazaru przenieśliśmy więc na Mokotowską i umieściliśmy w zaprzyjaźnionej kamienicy artystycznej 5-10-15 jako readymade'ową instalację architektoniczną, kawałek architektury "w tranzycie" wymyślony po to, by pojawił się na chwilę. Szybkość zmian w mieście przerasta jednak nawet tymczasowe obiekty. Mogą stać się bezużyteczne, zanim zostaną wybudowane, podobnie jak Tranzytowy stragan, który nie trafił na targowisko - nie zdążył. Jarmark Europa został właśnie zburzony z powodu realizacji budowy Stadionu Narodowego.

Jerzy Goliszewski - urodzony w Warszawie. Studiował malarstwo i grafikę na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się instalacją, malarstwem i grafiką warsztatową. W swoich pracach wykorzystuje najczęściej zwykłe materiały takie jak drewno czy papier, jednak zdarza mu się również eksperymentować z innymi tworzywami. Żyje i pracuje w centrum Warszawy.www.jerzygoliszewski.com

Grzegorz Piątek (1980) - krytyk architektury, z wykształcenia architekt. Kurator (wraz z Robem Wilsonem, RIBA) wystawy „OPEN:POLAND. Architecture and Identity” (Londyn, 2009). Kurator (z Jarosławem Trybusiem) wystawy „Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings” w Pawilonie Polonia nagrodzonej Złotym Lwem podczas Biennale Architektury w Wenecji w 2008 r. Od 2005 redaktor merytoryczny w miesięczniku „Architektura-murator”.

Jerzy Goliszewski, Tranzyt, 2010

Jerzy Goliszewski: Tranzyt, fot. Kuba Dąbrowski, 2010

Finisaż Stadionu X-lecia, foto: Mikołaj Długosz, 2007/2008

Cykl Synchronicity_3 poświęcony jest mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami. Niewielki lokal wynajmowany przez Bęc Zmianę w centrum Warszawy stanowi inspirację oraz wyzwanie dla zaproszonych do współpracy architektów, artystów i dizajnerów.

Jerzy Goliszewski: Tranzyt
Kurator: Grzegorz Piątek
Czas: 13.08- 30.09
Miejsca: Bęc Zmiana [instalacja], Mokotowska 65
5-10-15 [obiekt], Mokotowska 73, Warszawa

Współpraca:

Projekt Synchronicity_3 realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

EXPANDING INTERNAL SPACE

2010-06-15T06:04:00.000-07:00

In 2010 the underlying theme of the cycle of interdisciplinary events Synchronicity are micro-spaces and methods applied by inhabitants of large cities to synchronise their needs with real (im)possibilities. The small space rented by Bęc Zmiana in the centre of Warsaw is an inspiration and a challenge for architects, artists and designers invited to cooperate.

We begin with an insight into internal spaces: Ania Witkowska and Adam Witkowski, two artists whose works often address the world of pop culture, carried out a replica of the renowned Dream Machine. The appliance, built in the 1960s by beatniks Brion Gysin and William S. Burroughs and mathematician Ian Sommerville, produced alpha waves (8-12 Hz) in the brain, which normally occur in the state of deep relaxation, meditation and falling asleep. Deeming the outer world invalid, it makes us focus on internal, infinite spaces. The exhibition also features video works.

I began with the assumption that if I really observe myself asleep, I will also notice if I am wearing the same clothes as when I was going to sleep; I decided to change them every four days. I was convinced that recalling what clothes I was wearing when falling asleep would not present any problem whatever while dreaming. Discipline I acquired during my dreaming exercises gave me a reason to think that I was able to store such details in memory, and recall them afterwards while dreaming. I tried as hard as I could to follow my criterion, but the results were not as I expected... Carlos Castaneda, The Art of Dreaming, 1993

Adam Witkowski – (born in 1978) deals with visual arts (painting, graphics, installation, video), sound and music (radio projects, theatre and film music, field recordings). As of 2007, lecturer at the Academy of Fine Arts in Gdańsk, Workshop of Multimedia Graphics. www.adamwitkowski.com

Ania Witkowska – (born in 1978) deals with visual arts (installation, video) and graphic design. Often addresses pop culture and consumer world, infecting it with the virus of art, frolicks with the world of advertising and marketing strategies. www.aniawitkowska.com

Ania Witkowska, Adam Witkowski
10 Hz (dream machine, video)
Time: 15.06-07.07
Venue: Bęc Zmiana, 65 Mokotowska St., Warsaw

Organiser: Bęc Zmiana Foundation

Project realised with financial support from the Warsaw City Hall

POSZERZANIE PRZESTRZENI WEWNĘTRZNEJ

2010-06-14T07:53:00.000-07:00

W 2010 roku cykl interdyscyplinarnych wydarzeń Synchronicity poświęcony jest mikro przestrzeniom oraz sposobom stosowanym przez mieszkańców dużych miast na synchronizację swoich potrzeb z faktycznymi (nie)możliwościami. Niewielki lokal wynajmowany przez Bęc Zmianę w centrum Warszawy stanowi inspirację oraz wyzwanie dla zaproszonych do współpracy architektów, artystów i dizajnerów.

Rozpoczynamy od spojrzenia w przestrzenie wewnętrzne: Ania Witkowska i Adam Witkowski, dwoje artystów często odnoszących się w swoich pracach do świata popkultury, wykonało replikę słynnej Dream Machine. Urządzenie to, skonstruowane w latach 60. przez beatników Briona Gysina i Williama S. Burroughsa oraz matematyka Iana Sommerville'a, wywołuje w mózgu fale alfa (8-12 Hz), charakterystyczne dla stanu głębokiej relaksacji, medytacji, zasypiania. Unieważniając świat zewnętrzny, koncentruje nas na wewnętrznych, nieograniczonych, przestrzeniach. Wystawę dopełniają prace wideo.

Zacząłem od założenia, że jeśli faktycznie będę obserwował samego siebie podczas snu, to będę wówczas obserwował również, czy mam na sobie te same rzeczy, w których poszedłem spać; rzeczy te, postanowiłem zmieniać co cztery dni. Byłem przekonany, że przypomnienie sobie, w jakich rzeczach położyłem się spać, nie sprawi mi w śnieniu żadnego kłopotu. Dyscyplina, jakiej nabyłem podczas moich ćwiczeń w śnieniu, pozwalała mi sądzić, że potrafię odnotować takie szczegóły w pamięci, a później przypomnieć je sobie podczas śnienia. Starałem się ze wszystkich sił postępować według mego kryterium, ale rezultaty nie były takie, jakich się spodziewałem...
Carlos Castaneda, Sztuka Śnienia, tłum. Magdalena i Piotr Hermanowscy, Poznań 1998.

Adam Witkowski – (ur. 1978) zajmuje się sztuką wizualną (malarstwo, grafika, instalacja, wideo) oraz dźwiękiem i muzyką (projekty radiowe, muzyka teatralna, muzyka filmowa, nagrania terenowe). Od 2007 wykłada na ASP w Gdańsku w pracowni Grafiki Multimedialnej. www.adamwitkowski.com

Ania Witkowska – (ur. 1978) zajmuje się sztuką wizualną (instalacja, wideo) i projektowaniem graficznym. Często nawiązuje do popkultury, świata konsumpcji wprowadzając w nie wirusa sztuki, igra ze światem reklamy i strategiami marketingowymi. www.aniawitkowska.com

Ania Witkowska, Adam Witkowski
10 Hz (dream machine, wideo)

Czas: 15.06-07.07
Miejsce: Bęc Zmiana, ul. Mokotowska 65, Warszawa
Organizator: Fundacja Bęc Zmiana

Projekt realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od Miasta Stołecznego Warszawy

THE ISLAND REACHES THE WORLD

2010-02-24T03:26:00.000-08:00

The Island. Synchronicity – Jakub Szczęsny’s project of a floating platform for water purification, presented by Bęc Zmiana, entered the Semi-Final of The Buckminster Fuller Challenge.

The competition is organised every year by The Buckminster Institute in New York to select and popularise projects that have the future potential to solve humanity’s most pressing problems.

All semi-final projects are included into the research programme of the Institute and the winner is awarded a 100 000 $ grant to support the development and implementation of the project. Final results in May!

At the same time, preparations are carried out in Warsaw to implement the project on an experimental basis. The device purifies water only owing to the effort of the city dwellers who are willing to obtain clean water from the Vistula – it is powered by training machines installed on the platform.

*The project was carried out in 2009 as a part of the Synchronicity 2 festival, realised with financial support of the City of Warsaw. It is covered heavily in the media abroad, not only those devoted to architecture and design, but also those concerned with ecology and responsible business.

Full list of Semi-Finalists available at: >>

<< Jakub Szczęsny, The Island. Synchronicity, 2009

About The Buckminster Fuller Challenge >>

MAN OF THE YEAR 2009

2010-02-23T03:34:00.000-08:00

Maurycy – Man of the Year 2009!

Maurycy Gomulicki, artist, graphic designer, photographer and author of artistic installations, abundant personality and pleasure connoisseur was awarded the title of the Man of the Year by readers of Gazeta Co Jest Grane.
Maurycy’s last year’s project "Światłotrysk", commonly referred to as the ”pink neon” is located in the park in Warsaw’s Kępa Potocka. It shines bright every evening owing to the support of The City of Warsaw, The District of Żoliborz and Vattenfall Polska.
We would like to thank everybody who voted for Maurycy!

More information about the competition available at >>

More Maurycy’s photos available at flickr >>

MAURYCY GOMULICKI CZŁOWIEKIEM ROKU 2009

2010-02-22T03:20:00.000-08:00

Maurycy Gomulicki, artysta, grafik, fotograf oraz autor instalacji artystycznych, bujna osobowość i koneser przyjemności, zdobył dzięki głosom czytelników Gazety Co Jest Grane "Wdechę 2009" w kategorii Człowiek Roku.
Ubiegłoroczna praca Maurycego "Światłotrysk", nazywana potocznie "różowym neonem" stoi w parku na Kępie Potockiej w Warszawie. Świeci co wieczór po zmierzchu, dzięki pomocy udzielonej nam przy realizacji projektu przez m.st. Warszawa, Dzielnicę Żoliborz oraz Vattenfall Polska.

Dziękujemy bardzo wszystkim, którzy na Maurycego głosowali!

Więcej informacji o konkursie znajdziecie ++TU

Więcej zdjęć Maurycego ++TU

WYSPA.SYNCHRONIZACJA W ŚWIECIE

2010-02-18T09:11:00.000-08:00

Wyspa Synchronizacja - prezentowany przez Bęc Zmianę projekt Jakuba Szczęsnego unoszącej się na wodzie platformy do punktowego uzdatniania wody z Wisły zakwalifikował się do półfinału konkursu The Buckminster Fuller Challenge.   

Konkurs ogłaszany co roku przez nowojorski The Buckminster Institute ma na celu wyłonienie i popularyzację projektu mogącego w przyszłości przyczynić się do rozwiązania najpoważniejszych problemów ludzkości.  Wszystkie projekty zakwalifikowane do półfinałów zostaną włączone do programu badawczego Instytutu, autorzy zwycięskiej koncepcji otrzymają grant w wysokości 100 000 dolarów na rozwój i realizację projektu. Ostateczne wyniki konkursu już w maju!  

Tymczasem w Warszawie trwają już przygotowania do eksperymentalnej realizacji projektu. Urządzenie uzdatnia wodę tylko dzięki wysiłkowi chcących skorzystać z czystej wiślanej wody mieszkańców miasta - napędzane jest przez przyrządy gimnastyczne zamontowane na platformie.  

*Projekt powstał w 2009 r. w ramach festiwalu Synchronicity 2, realizowanego dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy. Opisywany jest szeroko w mediach zagranicznych, nie tylko zajmujących się architekturą i projektowaniem, ale także ekologią i odpowiedzialnym biznesem.  Kompletna lista projektów zakwalifikowanych do półfinału +TU

ŚWIATŁOTRYSK

2009-10-28T01:22:00.000-07:00

fot. Mikołaj Długosz

Światłotrysk to kilkunastometrowa instalacja parkowa ze światła neonowego umieszczona w ogólnodostępnej przestrzeni miejskiej, na terenie parku Kępa Potocka. Neon, w kształcie wielkiej szklanki z uciekającymi w niebo bąbelkami różowej oranżady ma 17 metrów wysokości i został zaprojektowany przez Maurycego Gomulickiego. Praca nad neonem trwała niemal dwa lata.
Celem projektu jest nie tylko zaprezentowanie twórczości Gomulickiego w ulubionej przez niego otwartej przestrzeni miejskiej, ale też umieszczenie jej na terenie dzielnicy Żoliborz, z którą jego rodzina związana jest od pokoleń.
Maurycy Gomulicki o projekcie:
“(…) Jesteśmy nacją poważną i boleśnie doświadczoną, umiemy myśleć, analizować, ale jak sobie właściwie radzimy z tematem takim jak uroda życia - ile miejsca w naszej kulturze i sztuce jej poświęcamy? Chwilami wydawać by się mogło, że nigdy nie było tu renesansu, baroku ani rokoka, że tylko Powstanie Styczniowe i Treblinka są istotnymi kontrapunktami naszych dziejów. Spacerując po Warszawie bez ustanku natykamy się na pomniki chwały, męczeństwa czy bohaterstwa, a ja jednak, chcąc nie chcąc wiedząc wiele o przelanej krwi, ciągle uśmiecham się do satyrów i boginek w Łazienkach czy Saskim, cieszy mnie Klucz wiolinowy na tyłach Akademii Muzycznej, z nadzieją czekam na kolejną Wystawę Róż. Stąd pomysł na współczesny pomnik lekkości, radości, urody chwili i jej ulotności - życiem można i trzeba się cieszyć, warto o tym przypominać, koncentrować tu uwagę, prowokować takie właśnie doświadczenie(…)”.

Maurycy Gomulicki (rocznik 1969) artysta, grafik, fotograf, kolekcjoner, antropolog kultury popularnej, autor instalacji przestrzenych i krótkich form filmowych. Sztuki Piękne studiował w Warszawie, Barcelonie, Mediolanie i Meksyku. Swoje prace prezentował na licznych wystawach w kraju i za granicą. Konsultant i współautor projektu ABCDF - słownik wizualny Meksyku Miasta (2000-2002). W 2007 r. ukazał się album jego fotografii Warszawy W-WA, wydany przez Fundację Bęc Zmiana. Jego ostatnie realizacje na dużą skalę to Pink Bridge (San Diego Children's Museum, 2008), Fertilty Pop (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 2008) i Perła (DTP Wigry, 2009). Aktualnie prace Gomulickiego są pokazywane w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie na wystawie Schizma. Sztuka polska lat 90. Współpracuje z warszawską Galerią LeTo. Czas dzieli pomiędzy Warszawę i Meksyk.

http://pinknotdead.blox.pl/html
http://www.flickr.com/photos/vonmurr/
http://www.myspace.com/vonmurr

Start: 29.10.2009 (czwartek), godz. 19.00
Miejsce: Warszawa, Park Kępa Potocka, Żoliborz

Afterparty przy szampanie, oranżadzie i muzyce: U Araba (ul. Gwiaździsta 1, nad Kanałkiem)

fot. Mikołaj Długosz

+++

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu

Projekt jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy, oraz wsparciu samorządu dzielnicy Żoliborz

Warszawa 2016-Europejska Stolica Kultury-Kandydat
www.warszawa2016.pl/przemiany

SPONSOR NEONU

LIGHTSPURT

2009-10-27T03:33:00.000-07:00

fot. Mikołaj Długosz

About a fifteen-metre high park installation made of neon light, placed in the open urban space of Kępa Potocka Park. The neon sign, in the shape of a huge glass with pink soda bubbles flying into the air, is 17 metres high and was designed by Maurycy Gomulicki. The work on the neon sign took almost two years.
The aim of the project was not only to show Gomulicki’s work in open urban space which he favours, but also to place it in the Żoliborz district, with which his family has been connected for generations.

Maurycy Gomulicki about the project: “(…) We are a serious and hard-hit nation, we know how to think, analyse, but how do we actually handle such a subject like the beauty of life – how much space is given to it in our art and culture? There are times when you might think that Renaissance, Baroque and Rococo never existed here; that only the January Uprising and Treblinka serve as important counterpoints in our history. When we stroll around Warsaw we find monuments to glory, martyrdom and heroism every couple of minutes. But I, like it or not, aware of the blood shed still smile at the satyrs and nymphs in Łazienki Park or in the Saxon Garden; the treble clef at the back of the Music Academy building pleases me; I wait expectantly for the next Rose Exhibition. Hence the idea for a contemporary monument to lightness, joy, to beauty of the moment and its transience: you can and should enjoy life, it is worth reminding, focusing attention on it, and provoking this type of experience (…).”
Maurycy Gomulicki, b. 1969 in Warsaw. Polish graphic artist, photographer, author of art installations and short films. Studied at the Graphic Design Department at the Academy of Fine Arts in Warsaw (1987-1992). He also studied at the Facultat de Belles Arts at the University in Barcelona 1992-1993; at Nuova Accademia di Belle Arti in Milan, 1994; and at Centro Multimedia del Centro Nacional de las Artes in Mexico 1997-1998.
He has presented his works – computer graphics, drawings, installations, and photographs – at numerous exhibitions in Poland and abroad. A consultant and co-author of photographs in the ABCDF project: Mexico City visual dictionary (2000-2002). His project Air Bridge was carried out in 2003-2005 as part of InSite – Art Practices in the Public Domain in San Diego, US and in Tijuana, Mexico. His photo album W-WA with pictures of Warsaw was published by the Bęc Zmiana Foundation in 2007. He lives in Warsaw and Mexico.

fot. Mikołaj Długosz

The project has been carried out by Bęc Zmiana Foundation as part of the Transformations Art Festival by the Vistula, thanks to the Capital City of Warsaw grant.
www.warszawa2016.pl/przemiany

Partner: Żoliborz District Government

Sponsor of neon sign:

WYSPA.SYNCHRONIZACJA

2009-10-08T01:57:00.000-07:00

WYSPA.SYNCHRONIZACJA to unosząca się na wodzie platforma, na której znajduje się dziewięć urządzeń treningowych ustawionych wokół niewielkiej niecki, do której spływa oczyszczona woda ze znajdujących się powyżej cystern zawierających filtry. Woda pompowana jest wprost z Wisły przez pompy kinetyczne poruszane siłą mięśni osób ćwiczących na urządzeniach. Platforma połączona jest z lądem zamykanym na noc trapem, pozwalającym na wjechanie wózkiem inwalidzkim. Oświetlona diodami LED WYSPA, pełni funkcję znaku również po zmroku.

Zapraszamy na dyskusję poświęconą projektowi Kuby Szczęsnego WYSPA. SYNCHRONIZACJA, która odbędzie się w warszawskich Delikatesach.TR. Dyskusja połączona będzie z promocją publikacji podsomuwującej prace projektowo-badawcze Kuby Szczęsnego i zaproszonej grupy współpracowników.

Nie dość, że - przekazując energię z przyrządów fitness do systemu filtrów - Szczęsny niejako "podłącza" wysiłek fizyczny do celu, czyniąc z niego pracę, to pozwala od razu doświadczyć jej wytworu (zobaczyć, dotknąć, poczuć, posmakować). Jednym z najbardziej dotkliwych skutków alienacji pracy jest spadek poczucia sprawstwa - WYSPA Szczęsnego, pozwalając doświadczyć bezpośredniego przełożenia własnego wysiłku (a tym bardziej - wysiłku wspólnego) na zmianę rzekomo beznadziejnej sytuacji, utrwala kompetencję polityczną i ćwiczy w myśleniu utopii.
Kuba Mikurda, Cud nad Wisłą, Wyspa. Synchronizacja, Fundacja Bęc Zmiana 2009

Jakub Szczęsny: WYSPA.SYNCHRONIZACJA
WYSTAWA/DYSKUSJA/PUBLIKACJA
13-26.10.2009
Wernisaż: 13.10 (wtorek), g. 20.00, Bęc Zmiana, Mokotowska 65
Dyskusja/premiera publikacji: 20.10 (wtorek), g. 19.00, Delikatesy.TR, Marszałkowska 8

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu

Projekt jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Warszawa 2016-Europejska Stolica Kultury-Kandydat
www.warszawa2016.pl/przemiany

Współpraca:

THE ISLAND. SYNCHRONIZATION

2009-10-07T04:22:00.000-07:00

THE ISLAND. SYNCHRONIZATION is a floating platform, which holds nine pieces of training equipment placed around a small trough with purified water flowing from cisterns with filters placed above it. The water is pumped straight into the Vistula river by kinetic pumps fuelled by the muscle power of persons using the equipment.
The platform is connected with land by a wheelchair-accessible gang-plank that is closed at night. The platform is lit by LED lights, thanks to which it serves as a sign even after dark, when it is closed.

A book consisting of texts that problematize the project summarizes the work of Kuba Szczęsny and his group of co-workers invited to participate in this enterprise.

By transmitting the energy from fitness machines to a system of filters, not only does he associate physical effort with an ultimate objective, rendering it labour-like, but he also makes it possible to experience the fruits of our labour (to see, touch, sense and taste). One of the most acute consequences of labour alienation is the decrease in the sense of agency. By enabling the experience of the direct transposition of one’s effort (and common effort) into the rectification of an ostensibly hopeless situation, Szczęsny’s ‘island’ sustains political competencies and gives us practice in thinking in utopian terms.
Kuba Mikurda, Miracle on the Vistula, Island.Synchronization,
Foundation Bęc Zmiana 2009

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana / www.funbec.eu Projekt jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy

Warszawa 2016-Europejska Stolica Kultury-Kandydat
www.warszawa2016.pl/przemiany
Współpraca:

ŚWIATŁOSŁOWA

2009-08-30T04:10:00.000-07:00

Pierwsza odsłona cyklu Synchronicity_2, realizowanego w ramach Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, to Światłosłowa.
Dwoje młodych projektantów Karol Murlak i Magda Czapiewska, zamienią betonowe nabrzeże Wisły w nośnik myśli. Światłosłowa, będące cytatem z wiersza poety Andrzeja Sosnowskiego, rozbłysną na nadwiślańskim bulwarze.
Fragment wiersza poety naniesiony został na nawierzchnię bulwaru przeskalowanymi literami o wysokości ponad metra, reagującymi na światło. Najpierw prawie niewidoczne, teraz ujawniają się w świetle dziennym. Projektowi towarzyszy seria druków, do produkcji których wykorzystano farby reagujące na światło.

Andrzej Sosnowski ur. 1959 w Warszawie, poeta, tłumacz, redaktor „Literatury na świecie”. Ukończył anglistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Uznawany za „naszą najdalej wysuniętą placówkę poetycką”, dziś prawdopodobnie najpilniej czytany i budzący najwięcej „kontrowersji” polski poeta współczesny. Kojarzony z opcją „lingwistyczną” i ponowoczesnym zwątpieniem we wszelkie narracje. Przysłowiowa stała się formułka, w której piszący o Sosnowskim krytycy tłumaczą się ze swojej porażki w uchwyceniu tej poezji lub spowiadają się z trudności w lekturze. Otrzymał większość nagród poetyckich, od nagrody im. Iłłakowiczówny za debiut po Kościelskich. Nominowany do Nike w 1997. Opublikował następujące książki poetyckie: Życie na Korei (1992), Sezon na Helu (1994), Stancje (1997), Konwój. Opera (1998), Zoom (2000), Taxi (2003), Gdzie koniec tęczy nie dotyka ziemi (2005) oraz Po tęczy (2007), a także tom niezwykłej prozy Nouvelles Impressions d’Amerique (1994). Był współpomysłodawcą albumu Warszawa, wraz z fotografem Markiem Atkinsem i Tadeuszem Piórą. Niedawno ukazały się jego szkice w zbiorze pt. Najryzykowniej. W 2006 r. większość jego wierszy została zebrana w tomie Dożynki, 1987-2003. Tłumaczył m.in. Ezrę Pounda, Johna Ashbery’ego, Elizabeth Bishop, Jane Bowles, Ronalda Firbanka, Jamesa Schuylera i Raymonda Roussela. Miłośnik wyrafinowanego popu, zwłaszcza Davida Bowie i Scotta Walkera. Mieszka w Warszawie.

Czas: start 7.08.2009, od 21:00-24:00
Miejsce: 515 kilometr Wisły (lewy brzeg Wisły między mostem Śląsko-Dąbrowskim, a mostem Gdańskim), na wysokości Starego Miasta, Warszawa

W pogodne wieczory w następujących terminach czynna wypożyczalnia latarek UV:
28-30.08, godz. 21-24
04-06.09, godz. 20-23
11-13.09, godz. 20-23
18-20.09 w godz. 20-23

Projekt, jako część Festiwalu Sztuki nad Wisłą Przemiany, realizowany jest dzięki dotacji otrzymanej od m.st. Warszawy
www.warszawa2016.pl

LIGHTWORDS

2009-08-29T05:01:00.000-07:00

Two young designers, Karol Murlak and Magda Czapiewska transformed the concrete quay of the Vistula into a carrier of thoughts. Thanks to their idea Lightwords lighted up as a quote from Andrzej Sosnowski’s poem on the Vistula boulevard.
An excerpt of the poet’s piece was marked on the boulevard’s pavement with graduated over a metre-high letters reacting to light. First almost invisible in daylight, they became apparent only in UV light. As time went by they were slowly brought into light.

Andrzej Sosnowski, b. 1959 in Warsaw. Poet, translator, editor at “Literatura na świecie” magazine. He graduated in English literature at the University of Warsaw. Considered “the outermost poetic post” he is probably the most diligently read and “controversy”-stirring contemporary Polish poet. Associated with the “linguistic” scene and the postmodern doubt about all possible narrations. It has become a proverbial cliché that critics writing about Sosnowski and failing to capture his poetry make excuses about the difficulty of his read. He has received nearly all poetry awards, from the Iłłakowiczówna Debut Award to the Kościelski Award. Nominated for the Nike Literary Award in 1997. He published the following poetic works: Life in Korea (1992), A Season on the Hel Peninsula (1994), Lodgings (1997), Opera. Convoy (1998), Zoom (2000), Taxi (2003), Where the End of the Rainbow Does Not Touch the Ground (2005), After the Rainbow (2007); also author of the extraordinary prose Nouvelles Impressions d’Amerique (1994). Together with Tadeusz Pióro and photographer Marek Atkins the co-originator of album Warsaw. A collection of his essays titled Riskiest was published recently. Most of his poems have been collected in the volume Harvest, 1987-2003. Translator of works written by Ezra Pound, John Ashberry, Elizabeth Bishop, Jane Bowles, Ronald Firbank, James Schuyler and Raymond Roussel. A lover of sophisticated pop, especially David Bowie and Scott Walker. He lives in Warsaw.

Time: 7.08 – 25.09.2009
Venue: 515th kilometre of the Vistula (left bank between Śląsko-Dąbrowski and Gdański Bridges), opposite the Old Town, Warsaw

UV torch rental open on clear nights at the following times:
28-30.08, 9-12pm
04-06.09, 8-11pm
11-13.09, 8-11pm
18-20.09, 8-11pm

The project, part of the Transformations Art Festival by the Vistula, is being carried out thanks to the Capital City of Warsaw grant.
www.warszawa2016.pl

SYNCHRONISATION

2008-09-23T04:13:00.000-07:00

Under a dark underpass down the busy Łazienkowska Route, that divides two picturesque parks: Agrykola Park and Park na Skarpie, dozens of colorful (red, yellow and green) lamps have been attached as a result of an idea of Jakub Szczęsny, an architect. Whenever someone appears in the area during a night, light flash sequences brighten up the darkness. Simple conception based on spotlighting effect is meant to modify the perception of the public space. It is also an invitation for a walk, an answer to night flanuers' needs and an attempt of a city’s synchronization.

The light installation by Jakub Szczęsny is a part of the project SYNCHRONICITY_Warsaw. Projects for the Future Warsaw and is coordinated by the Bęc Zmiana Foundation.

Time: from 15th September 2008
Start up: after dark, in collaboration with plan B and plac zabaw
Place: Warsaw, the archway under the Łazienkowska Route in the Agrykola Park

Project supported by Capital City of Warsaw

SYNCHRONIZACJA

2008-09-23T03:35:00.000-07:00

W ciemnej przestrzeni przejścia pod estakadą ruchliwej Trasy Łazienkowskiej, oddzielającej przestrzenie dwu malowniczych parków: Agrykola i na Skarpie, architekt Jakub Szczęsny rozmieścił kilkadziesiąt kolorowych, czerwonych, żółtych i zielonych świetlówek. Kiedy po zmroku pojawia się w pobliżu przechodzień, rozbłyskają w zaprojektowanych sekwencjach i rozświetlają teren. Działanie proste, punktowe, którego celem jest modyfikacja percepcji przestrzeni. Zaproszenie do spacerów, synchronizacja miasta i zaspokojenie potrzeb nocnych flaneurów.

Instalacja świetlna autorstwa Jakuba Szczęsnego w Parku Agrykola jest częścią projektu SYNCHRONICITY_Warsaw. Projekty dla Warszawy przyszłości realizowanego przez Fundację Bęc Zmiana.

Czas: od 15.09
Start: po zmroku, od godziny 19.30, we współpracy z planem B i placem zabaw działającym w Parku Agrykola

Miejsce: Warszawa, estakada pod Trasą Łazienkowską przy Parku Agrykola

Projekt dofinansowany przez Miasto Stołeczne Warszawa

Wystawa

2008-05-29T05:46:00.000-07:00

Prezentowane projekty zostały przygotowane przez 15 zespołów architektonicznych z obu Ameryk, Australii, Azji i Europy. Decyzja o zaproszeniu zespołów w większości z Warszawą nie związanych, wynika z decyzji o zastosowaniu efektu lustra, pozwalającego na uzyskanie nowego spojrzenia na zjawiska, które są, lub stały się, dla mieszkańców Warszawy niezauważalne. Projekty składają się na dwie części reprezentujące skrajnie odmienne podejście do kształtowania przestrzeni miasta.

Starring [in order of appearance]: Warsaw, Husos, Markus Bader [raumlabor], Srdjan Jovanovich Weiss [N.A.O.], Jakub Szczęsny [Centrala]

Ani Widu, Ani Słychu / No Hear No See
Część pierwsza, zawarta w wydanej w grudniu zeszłego roku książce W jak Warszawa to projekty powstałe lub wybrane na bazie wyobrażeń na temat Warszawy. Autorzy mieli odnieść się do problemów i kontekstów miasta poznanych przez przypadkowe wyniki poszukiwań internetowych, urywki informacji prasowych, bądź relacje tych, którzy Warszawę odwiedzili. Nadesłane projekty są w większości wyborem uprzednio wykonanych propozycji dla innych miast, które autorzy uznali za adekwatne dla Warszawy. Stolica Polski okazała się intrygować niewystarczającą liczbą mostów, brakiem świadomej organizacji miasta, potrzebą nowych form mieszkalnictwa, nawarstwieniem kontekstów historycznych, czy wzrastająca potrzebą aktywności Warszawiaków w przestrzeni publicznej.
Trzy zespoły przysłały prace przygotowane specjalnie dla Warszawy, odnoszące się do: fenomenu współistnienia starej i nowej tkanki w zmieniającym się mieście (Kokkugia), sposobu rozwiązania problemu wzrastającego zanieczyszczenia warszawskiego powietrza (Elegant Embellishments) oraz rodzącej się potrzeby tworzenia przestrzeni użytkowych o silnym wymiarze symbolicznym budującym nową tożsamość Warszawy (RAMADOWN, DGT).

Głębokie Zanurzenie / Deep Submergence
Część druga to trzy projekty powstałe na podstawie szczegółowych przesłanek z dziedzin wybranych przez zaproszone zespoły. Zespół pod kierownictwem Carlosa Sant'Any (S'A ARQUITECTOS + Esestudio) zajął się próbą poszukiwania „trzeciej drogi” w rozwiązaniu zagadnienia wykorzystania Wisły dla potrzeb Warszawy, berlińska pracownia Raumlabor zaproponowała prowokacyjną formę odniesienia się do dynamiki migracji do Warszawy oraz wzrastającego rozwarstwienia społecznego. Warszawska grupa Centrala skupiła się na wykorzystaniu terenów zielonych Warszawy do stworzenia alternatywnego wobec ulic systemu komunikacji i powiązanych funkcji edukacyjno-rekreacyjnych.

Ani Widu, Ani Słychu / No Hear No See:
DGT (Paryż), ECOSISTEMA URBANO (Madryt), ELEGANT EMBELLISHMENTS (Londyn/Berlin), Fabio Schillaci (Palermo), HUSOS (Madryt/Cali), IWAMOTOSCOTT (San Francisco), JHG (Mexico City), KOKKUGIA (Melbourne), MASS STUDIES (Seul), NAO (Filadelfia/Londyn), OSA (Nowy Jork/Los Angeles/Tel Aviv), RAMADOWN (Palermo/Tokio), STUDIO BASAR (Bukareszt).

Głębokie Zanurzenie / Deep Submergence:
RAUMLABOR (Berlin), S'A ARQUITECTOS + Esestudio (Lizbona/ Barcelona), CENTRALA (Warszawa).

Kurator: Jakub Szczęsny
Projekt graficzny plakatu: Jakub Jezierski
Montaż filmu: Tomasz Dubiel
Muzyka: Polpo Motel z płyty „Polpo Motel” / LADO ABC

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Projekt dofinansowany przez Miasto Stołeczne Warszawa

Partnerzy: Goethe-Institut Warschau, AMS

Podziękowania:
Przemek Pasek - Fundacja „Ja, Wisła”
Marek Piwowarski - Pełnomocnik Prezydenta m.st. Warszawy ds. zagospodarowania brzegów Wisły
Dr Marek Pieniążek – Uniwersytet Warszawski, Zakład Geografii Miast i Organizacji Przestrzennej

JHG - Warsaw Transfer Bridge

2008-05-29T03:37:00.000-07:00

A proposal for a new Transfer Bridge extrapolates the opportunities of Warsaw engaging public space, private investment, international identity, and reinforcement of its infrastructure. Having only six bridges along Warsaw’s river clustered around the city center, a need for local European identity, and an increase of Warsaw’s cultural and financial activity makes this proposal an attractive investment. The three images presented are a glimpse of the design process and intention of a project called London Transfer Bridge with its reterritorialization into Warsaw. It suggests a parametric approach to the design of structures embedded in the city. Based on studying the patterns of inhabiting urban infrastructures and public services such as metro stations and market places, the transfer bridge upgrades and merges both by adding programs 24 hours a day. From a plastic conception of time and space urban dynamics are explored and reconstitute the potential of architecture into the twenty-first century as a spatial-urban art form. The design agenda is thus not preconceived but engaged in the city.

Jorge Hernandez de la Garza
www.hernandezdelagarza.com

JHG - Warszawski Most Transferowy

2008-05-29T03:36:00.000-07:00

Propozycja mostu projektowanego dla Londynu, mogącego również stanowić odpowiedź na problem niewystarczającej ilości połączeń prawo- i lewobrzeżnej Warszawy. Most jest działającym 24 godziny na dobę swoistym kombajnem dopełniających się funkcji wynikających z potrzeb mieszkańców centrum miasta - od fizycznego łączenia, poprzez rekreację, sklepy i restauracje aż po kluby nocne.
Jorge Hernandez de la Garza jest jednym z najbardziej utalentowanych meksykańskich architektów młodego pokolenia, w którego pracy szczególny nacisk na projektowanie obiektów silnie uwarunkowanych czasem i zmiennością funkcji.

Jorge Hernandez de la Garza
www.hernandezdelagarza.com

MASS STUDIES - Seoul Commune 2026: Rethinking ‘Towers in the Park’

2008-05-29T03:35:00.000-07:00

Seoul Commune 2026 investigates the viability of an alternative and sustainable community structure in the overpopulated metropolises of the near future. The imagined community is integrated within the ever-accelerating developments of the digital environment and ongoing rapid social change. Seoul Commune 2026 presents a concrete architectural and urban proposal that entirely reconfigures, and consequently develops the existing “towers in the park” form. Seoul Commune 2026 unites towers and the park in a balanced way. It forms a complex network of private, semi-public, and public spaces

www.massstudies.com

MASS STUDIES - Seoul Commune 2026

2008-05-29T03:34:00.000-07:00

Kryzys tradycyjnej rodziny, starzenie się społeczeństwa oraz skrajnie indywidualistyczny styl życia pokolenia internetowego, narzuca konieczność stworzenia typologii mieszkaniowych o różnej skali, interpretujących nowe potrzeby oraz dyskretnie popychających ku społecznej interakcji. Projekt proponuje zmiany zaczynające się już na poziomie samej organizacji komunikacyjnej, sugeruje narzucenie systemu komunikacji pieszej łączącej garaże z przestrzeniami rekreacyjnymi, wspólnymi kuchniami, pralniami, barami i wreszcie, minimalnymi jednostkami mieszkalnymi. Totalitarny w skali i założeniu manifest koreańskiej grupy projektowej jako przyczynek do dyskusji o zmieniającym się niepostrzeżenie społeczeństwie najbardziej dynamicznego z miast Polski.

www.massstudies.com

IWAMOTOSCOTT - EarthSky Void,

2008-05-29T03:33:00.000-07:00

Designed for the competition and exhibition, “What Would you do with the Breuer Building?”, EarthSky Void is IwamotoScott’s proposal to save and transform Breuer’s Tower (his only built skyscraper), in Cleveland Ohio. While the county government planned to demolish Breuer’s buildings on the downtown site, Earth Sky Void proposes to recycle, reuse and incorporate all of the site’s existing structures.
A second tower is proposed alongside the Breuer tower, as he envisioned in his original masterplan . Ultimately, the project moves beyond the notion of ‘tower as object’ toward a more reciprocal relationship, wherein tower, urban fabric, earthwork and sky begin to synthesize through the strategic deployment of void space. Completing the new structure is a City Sky Room with roof terraces that offer views of the Cleveland skyline and Lake Erie beyond. EarthSky Void employs a structural skin developed as a gradient porous surface generated from the pattern of Breuer’s modular pre-cast façade. Cladding the Breuer tower’s south face is a transparent photovoltaic second skin.

IWAMOTOSCOTT - ZiemioNiebo Pustka

2008-05-29T03:30:00.000-07:00

Propozycja rewitalizacji budynku projektu jednego z ojców międzynarodowego modernizmu Marcela Breuera w Ohio doskonale wpisuje się w aktualny w Warszawie temat określenia wartości i ochrony budynków modernistycznych. Dodanie narosłej na obiekcie nowej struktury ma służyć wprowadzeniu w życie jednej z podstawowych taktyk rewitalizacyjnych związanych z wprowadzeniem nowych funkcji i silnym połączeniem starej tkanki z nową.

www.iwamotoscott.com

NAO / Hilltopia _ Philadelphia. From Urban Voids to Public Hills

2008-05-29T03:25:00.000-07:00

Boundaries guide a city’s evolution. Philadelphia’s suburbs attract residents, money, and resources away from the city. What can they give back? Maybe their dirt.
Over the next 30 years, 250,000 acres of open space will be developed in Philadelphia’s Metropolitan Area. What if all the excess earth were shipped to the city’s vacant land and put to positive use?
In a flat city, neighborhoods break hard along lines of race and class. The invisible turns divisible. Visible topography could entangle and consolidate neighborhoods along lines of a new geography. We could be connected hills and valleys.
America’s cities may be predisposed to homogeneity. Without authority, every neighborhood becomes a gated community or a ghetto… our only two contemporary solutions. We propose to empower the voids left by this division. We will do as artist Robert Smithson did: invest dirt with intelligence and purpose.
These hill-bounded neighborhoods will satisfy desire for recreation, luxury, privacy and security. The overall square footage of available land per resident will increase by 30%. The hills will provide spaciousness and privacy. Both the physical buffer from the city and weaning off of aging infrastructure ensures security. Existing housing will be made energy efficient. The piled earth will insulate exposed party walls. Geothermal coils will run between houses and below the mounds. The planted terrain will act as leach fields for gray water treatment. Runoff can be captured for community gardens. The summits create ideal locations for urban recreation.

Srdjan Jovanovich Weiss
www.thenao.net

NAO - Hilltopia _ Philadelphia. Od miejskich pustek do publicznych pagórków

2008-05-29T03:23:00.000-07:00

Zamiast pozwalać na powielanie dotkliwego dla współczesnych miast scenariusza rozdrobnienia struktury poprzez tworzenie gett i grodzonych osiedli, powinniśmy wykorzystać tkwiący w miastach takich jak Filadelfia czy Warszawa potencjał nowej topografii wynikający z niedostatku struktury urbanistycznej. Wyludnianie centrum Filadelfii na rzecz przedmieść i wynikłe ze zniszczeń wojennych poszatkowanie Warszawy, stwarzają możliwość wprowadzenia do centrum miast krajobrazu, który mógłby poza oczywistymi funkcjami rekreacyjnymi, stać się nowym przestrzennym odniesieniem wpływającym na działanie tkanki istniejącego miasta.

Srdjan Jovanovich Weiss
www.thenao.net

HUSOS - Garden Building with Host and Nectar Plants for Cali´s Butterflies (GBHNPCB):

2008-05-29T03:21:00.000-07:00

The GBHNPCB houses living, production spaces and a shop for Taller Croquis, a small design atelier in a central area of Cali. It is at the same time a garden with host and nectar plants that attracts local butterflies, effective bioindicators of the environmental quality and biodiversity of the ecosystem and particularly important in this region that has the highest diversity of butterflies in the world.
Through different actions (designing the building in collaboration with the local zoo as a biometer and at the same time as a new Caleño icon for Taller Croquis in front of its archipelago of world sales, or setting interior landscapes and furniture objects that connect the atelier daily experiences with glo-cal physical and imaginary realities of Cali) the GBHNPCB is planned as a multimedia device of symbiotic relations between the business and the city, acknowledging them as entities that are operating in different scales from the local to the global one.
Besides of the direct beneficial impact it has on its immediate surroundings, by planning advertisement campaigns and workshops with local entities, the project develops awareness strategies for the preservation of Cali´s biodiversity, promoting the creation of a social network of domestic gardens of native plants among the atelier clients and neighbours that would lead to the creation of green paths within the urban fabric.

Diego Barajas, Camilo García, Francisco Amaro
www.husos.info

HUSOS - Budynek - ogród dla motyli z Cali

2008-05-29T03:19:00.000-07:00

Autorzy projektu wierzą w siłę architektury, jako stymulatora pozytywnych zmian wykraczających poza stereotypowe procedury kształtujące rzeczywistość większości miast.
Przemoc ludzi i siła uwarunkowań bio-klimatycznych widoczna w codzienności kolumbijskiego Cali jest silnym odniesieniem dla formy warsztatu i sklepu firmy projektowej zaangażowanej w projekty społeczne na rzecz dla lokalnej społeczności. Warszawa, podobnie jak Cali, jest sceną dynamicznie zmieniających się napięć, dramatów i kontekstów, których inteligentna interpretacja może wpłynąć na polepszenie jakości życia mieszkańców miasta. Decydująca dla sukcesu działań proponowanych przez HUSOS jest wrażliwość na sytuację społeczną stanowiącą motyw przewodni w pracy kolumbijskiego duetu

Diego Barajas, Camilo García, Francisco Amaro
www.husos.info

O.S.A. - Cloud of Warsaw

2008-05-29T03:18:00.000-07:00

P-Cloud in Warsaw is atmospheric. Attempting to integrate local histories with advance design methodologies, P-Cloud in Warsaw does not stand as metaphor to relate to the city. The project is realized in the context of an environment that was twice occupied in the second half of the 20th century, once by Nazism and then by Communism. It is a surface of action and reaction that attempts to dismantle cultural dichotomies – history vs. progression, segregation vs. continuation, and control vs. solidarity. As an object of desire, locating P-Cloud in Warsaw transforms it into a site of contemplation. Look at it, stare at its shiny surface – they both reflect and twist the local scenery. As a product resulted from a specific design methodology, P-Cloud becomes a registration of historical and present localities. It becomes an event that enhances histories as well as desired projected realities.

www.o-s-a.com

O.S.A. - Chmura Warszawy

2008-05-29T03:17:00.002-07:00

Pofałdowana, szklana forma chmury odzwierciedla historyczne otoczenie Warszawy, miasta naznaczonego dramatyczną historią XX wieku, w którym konflikt między postępem a przeszłością jest szczególnie dojmujący. Projekt ma być raczej materią kontekstualizującą otoczenie, niż metaforą Warszawy. Nowatorska forma obiektu wynika z zastosowania algorytmicznych formuł matematycznych stosowanych w genetyce, dając paradoksalnie przestrzeń dla funkcji związanej z przeszłością miasta (Centrum Badań nad Holokaustem). Kolektyw złożony z trzech izraelskich architektów pracujących w tel Awiwie, Nowym Jorku i Los Angeles znany jest głównie z projektów studyjnych, ich pierwszą realizacją jest system pawilonów ochrony dla izraelskiego koncernu paliwowego.

www.o-s-a.com

ECOSISTEM URBANO - EcoBoulevard, new suburban extension of Madrid:

2008-05-29T03:17:00.001-07:00

The proposal for the Eco-boulevard of Vallecas can be defined as an operation of urban recycling that consists of the following actuations: the installation of three social revitalizing air trees placed along the existing urbanization, the densification of trees within their existing concourse, the reduction and asymmetric disposition of the traffic routes, and superficial interventions within the existing urbanization (perforations, backfill, paint, etc.) that achieve reconfiguration of the executed urban development.
Three pavilions or air trees function like open structures to multiply resident-selected activities. Installed in the non-city as temporary prostheses, they will be used only until air-conditioned spaces are no longer needed, when the area becomes “fixed”. When a sufficient amount of time has passed, these devices should be dismantled, leaving remaining spaces that resemble forest clearings. The air tree is a light structure, easily dismantled and energetically self-sufficient, that only consumes what it is capable of producing by means of systems designed to capture and use solar photovoltaic energy.

www.ecosistemaurbano.com

ECOSISTEM URBANO - Eko-bulwar na przedmiesciach Madrytu

2008-05-29T03:16:00.001-07:00

Madrycka pracownia specjalizująca się w krytycznych interwencjach w przestrzeni publicznej zaprojektowała serię obiektów służących zhumanizowaniu przestrzeni nowych osiedli na przedmieściach stolicy Hiszpanii. Stalowe struktury są w istocie samowystarczalnymi energetycznie instrumentami wpływającymi na pozbawione naturalnej zieleni otoczenie - wytwarzają parę wodną, cień i wilgoć. Efektem jest powstawanie nisz dających warunki dla nowej aktywności mieszkańców martwych zazwyczaj przedmieść. Inspiracją było jedno z największych dobrodziejstw natury: drzewo.

www.ecosistemaurbano.com

KOKKUGIA - iSaw

2008-05-29T03:15:00.001-07:00

iSaw is an algorithmic strategy that weaves together disparate programs in the redevelopment and hyper densification of Warsaw’s urban center. This project plays with normative notions of figure ground and posits a programmatic topology which enables two mutually exclusive programs - such as a brothel and a monastery - to coexist, unaware of each others presence. This can be thought of as a thickening of the walls, the subversion of one program from within another.
Kokkugia’s ongoing research into wetFoam geometries, originally developed for the Parachute Pavilion project, is extended here to create a non-linear gradient where the lattice thickens beyond a threshold enabling the solid to become inhabitable – the emergence of a new space. The two spaces share a common membrane and are consequently mutually dependant; however they exhibit vastly different spatial qualities and characteristics.
Architectural projects are often generated through the conception of positive or negative built space, the resultant architecture of course is experienced through both these elements. A wetFoam is conceived of as a heterogeneous field, the relationship of figure and void is recast as an active negotiation, an evolving relationship between the pressures of liquid and gas. A programmatic field condition is generated encoding the “hot” and “cold” activities on the site from which a configuration of locally bound programmatic aggregates emerges. The character of this foam lattice, with its specific curvature and edge-to-surface relationship is more durable and indeed more dominant than any cellular configuration arising from specific conditions.
This project is not a singular design or object but rather a possible instance of an algorithmic strategy devised for the generation of a dense space-filling architecture.

www.kokkugia.com

KOKKUGIA - iSaw

2008-05-29T03:14:00.000-07:00

Projekt to przymiarka projektu WetFoam do warunków warszawskich i zarazem odpowiedzią na potrzebę zwiększenia ilości funkcji w centrum Warszawy.
Zasada algorytmicznie projektowanej piany piany ma pozwalać na godzenie pozornie wykluczających się wzajemnie funkcji w sposób pozwalający na zagęszczenie struktury budynków, kwartałów i całego śródmieścia. Specjalnością grupy młodych projektantów z Melbourne jest projektowanie parametryczne złożonych form w dużej skali.

www.kokkugia.com

ELEGANT EMBELLISHMENTS - De-Polluting Clouds:

2008-05-29T03:12:00.000-07:00

As an antithetical commentary on monumentality in architectural vision, these clouds are composed of a swarm of crystalline structures; they are coated in photocatalytic titanium dioxide, creating a complex set of surfaces that respond to ambient daylight. The clouds effectively absorb and neutralise nitrogen oxides (NOx) and volatile organic compounds (VOCs), the leading contributors to low-lying smog in cities. The substrate is grown, photosynthesized or polymerized, rather than assembled, using minimal material.
Floating in the smog layer above the city's main traffic ways, the clouds are photo-sensitive sponges. They are tethered to the ground via stainless steel poles, and move freely with the wind. Once released over traffic ways, the nebulae are transparent and subtle in the atmosphere, appearing and receding from view.
Invisible processes increasingly structure architectural space; wireless networks, electromagnetic surveillance, rfid tagging, photochemical processes, radioactive forensic traces. Following a new functionalism in architecture, the clouds are visible expressions of invisible things.

www.elegantembellishments.net

ELEGANT EMBELISHMENTS - Chmura antysmogowa

2008-05-29T03:10:00.000-07:00

Londyńsko- berliński duet designerów poszukujących proekologicznych rozwiązań w formie obiektów dodawanych do istniejącej tkanki architektonicznej zaproponował krystaliczną chmurę złożoną z wrażliwych na światło dzienne obiektów, absorbując i neutralizując podstawowe składniki miejskiego smogu, stanowi antytezę twardej tkanki Warszawy, w której szerokie ulice i przylegająca do nich zabudowa, zdają się nie wchodzić ze sobą w żadną relację. Chmura ma stanowić również formę zmiękczenia przestrzeni i wypełnienia charakterystycznej dla Warszawy pustki.

www.elegantembellishments.net

STUDIO BASAR - Warsaw is Bucharest and back:

2008-05-29T02:59:00.000-07:00

Bucharest’s dreams were often the opposite of the previous ones. dream after dream, the city grew as a magic land of elsewhere impossible cohabitations. being constant mostly in changes and specific in unleashing tremendous energies, Bucharest is staging inventive solutions in its everyday battles.
Warsaw and Bucharest seem alike to us for all their blocks of flats, scale-down Lomonosov academies, Europa en-gross Asian bazaars, 25 stories high Christmas trees, semi-legal markets, old trams, little Paris of the east.
We apply to Warsaw some Bucharest like situations: reconciling the former state owned public space with it’s private users like cars and people, searching for the character of ‘at home’ as an urban and social barometer of the city, and looking for Bucharest into Graz, or into Warsaw: the un-pretentious buildings are everywhere the same.
We search for Bucharest in our illusion of Warsaw. We have never been there.

Alex Axinte, Cristi Borcan

STUDIO BASAR - Warszawa jest Bukaresztem i odwrotnie

2008-05-29T02:58:00.000-07:00

Seria projektów-interwencji w przestrzeni Bukaresztu i Grazu ukazuje potencjał małoskalowych działań służących ożywieniu zapomnianych, bądź zdominowanych przez ruch samochodowy części miasta, które mogłyby zostać przywrócone ludziom poprzez uwidocznienie ich charakteru i udostępnienie pieszym. Problem znany aż nadto w Warszawie, miasta w którym rola przestrzeni publicznej i konieczność inteligentnych działań rewitalizacyjnych pojawiła się w świadomości mieszkańców i władz dopiero w ostatnich latach. Studio Basar tworzą dwaj młodzi bukareszteńscy architekci zajmujący się głównie interwencjami w przestrzeni publicznej służącymi zmianie postrzegania miasta przez jego użytkowników.
- Przenieśliśmy na obszar Warszawy sytuacje odnoszące się do Bukaresztu – piszą o swoim projekcie Alex Axinte, Cristi Borcan. - Znalezienie porozumienia pomiędzy przestrzenią publiczną, a jej prywatnymi użytkownikami, samochodami, ludźmi. Poszukiwaliśmy w przestrzeni odnośnika wyrażenia „jak w domu” , które może być urbanistycznym i socjalnym barometrem miasta. Próbowaliśmy odnaleźć Bukareszt zarówno w Grazu, jak i w Warszawie. Bezpretensjonalne budynki wszędzie są takie same. Poszukiwaliśmy Bukaresztu w naszej iluzji Warszawy, bo nigdy w niej nie byliśmy.

Alex Axinte, Cristi Borcan

FABIO SCHILLACI - Cofavaco

2008-05-29T02:57:00.000-07:00

Looking at the present state of the art of digital design and fabrication, most of the research already done over the world in the last 3-4 years is about classification and dissertations on digital techniques, approaches and practice methodologies. What I find very interesting is that we can already see the emergence of a more holistic approach from design to fabrication in the “next digital age”: a convergence of several digital technologies and issues could produce collaborative, associative and integrated models which would allow the improvement of design efficiency, its performance and manufacturing.
Starting from a digital point of view, I investigate the ways of form making in terms of a fluid logic of connectivity and of a dynamic organization between similar, but still different, elements.
In the realm of the digital the stable is replaced by the variable and singularity by multiplicity. More importantly, in the realm of the digital the system’s balance is just a temporary condition.
In my ignorance of Warsaw, I propose a system in which it is possible to address the future in an “Eco-Logical” and relational way: a system where it is still possible to organize internally complex components, share and re-use them by adapting to new situations.

The pictures I produced for Synchronicity present a sort of dynamic diagram, they symbolize the growing of that networked system which starts from the bottom/local and grows up in accordance with—and at times with respect to—the collective intelligence of its elements.

FABIO SCHILLACI - Cofavaco

2008-05-29T02:56:00.000-07:00

Autor przedstawia serię skomplikowanych geometrycznie form adaptowalnych do zmiennych kontekstów otoczenia, mogących stanowić zaczątek nowej typologii parametrycznie „krojonych pod wymiar” jednostek mieszkalnych dla Warszawy. Elementami wpływającymi na kształt obiektów byłyby zarówno warunki wyjściowe (zarys i ukształtowanie działki), jak i uwarunkowania psychologiczne przyszłych mieszkańców. Zamiarem autora jest stworzenie procedury pozwalającej na kształtowanie bezpośrednio w obecności zamawiającego.
- Obrazy, które stworzyłem dla SYNCHRONITY są rodzajem dynamicznych diagramów, symbolizują rozwój systemów sieciowych, które mają początek u podstawy (najpierw są lokalne) i wzrastają w górę mając na uwadze kolektywną inteligencję poszczególnych elementów – pisze o swoim projekcie Fabio Schillaci.

TANE /ARCHITECTS/ - A Space for Stories:

2008-05-29T02:51:00.000-07:00

The project I am presenting through these images constitutes one of my first interaction with the city of Warsaw. It is a series of changeable landscapes that we have conceived of for a competition for a temporary information area for the Museum of the History of Polish Jews.
Through our proposal, we tried to escape designing a defined and confined box of information, or the 'typical' information booth where visitors would have to address one specific person to get their information. Our attempt was to create a sort of a 'democratic' infrastructure that would hold a constantly evolving information landscape.
The infrastructure of this landscape was to be constituted by a repetition of around 2000 steel rods that would be fixed on the site's ground. Each rod had on its extremity a clip that would hold steadily a picture, a comment, a word, a flower, a candle or information that the visitor of the site would leave as a reaction of the happenings on this specific site. In that sense, the intervention became an open landscape, one awaiting for people's stories to be written. A 'generic' landscape that is to be transformed appropriated so it is given meanings and identities.
This project is for me a perfect materialization or image of what the topic of SYNCHRONICITY is pledging for. A physical manifestation of what my ignorance of Warsaw would be. A blank page, an open space, an infrastructure, an undefined image or a dream, a generic system that would lean into a perpetual transformation. An uncertain 'white' space that would approach a certainty each time an individual would intervene on it.
This project that was once proposed to happen in front of the future Museum of Warsaw can still be transposed into a different site in this same city. It is a potential space for 'rumors', for 'intuitions' that can barely settle or crystallize into an image to disappear again and transform with the passage of time. So "Come and Intervene".

Lina Ghotmeh
Dorell Ghotmeh
www.dtgarchitects.com

TANE /ARCHITECTS/ - Przestrzeń dla historii

2008-05-29T02:50:00.000-07:00

DGT, paryskie trio architektów złożone z Libanki, Japończyka I Amerykanina zaproponowało system 2000 tysięcy stalowych prętów generujących zmienny krajobraz informacyjny na całej powierzchni parku przy pomniku Bohaterów Getta. W zależności od okazji I wydarzeń promujących Muzeum Historii Żydów Polskich na prętach umieszczane byłyby świece, lampy LED, tabliczki lub kwiaty. W ten sposób przekaz związany z przygotowaniem mieszkańców miasta do powstania nowego muzeum miałby wymiar środowiska, a nie zamkniętej struktury „pudełka informacyjnego”.
Ten projekt jest dla mnie idealną materializacją tego, co niesie ze sobą temat SYNCHRONICITY. To fizyczna manifestacja mojej niewiedzy dotyczącej Warszawy. Nie zapisana karta, otwarta przestrzeń, nieokreślona infrastruktura, nie zdefiniowany obraz, czy sen, ogólny system, który mógłby prowadzić do nieustannej transformacji. Nieokreślona „biała” przestrzeń, która stawałaby się konkretna za sprawą ingerencji każdego człowieka.
Ten projekt, który powstał dla przestrzeni przed wejściem do przyszłego Warszawskiego Muzeum Historii Żydów Polskich, mógłby się pojawić w jakimś innym miejscu w tym mieście. To byłaby potencjalna przestrzeń dla „pogłosek” czy „przeczuć”, które krystalizują się w obraz, by za chwilę zniknąć i wraz z upływem czasu ponownie ulec transformacji. Tak więc „Przyjdź i zaingeruj”.

Lina Ghotmeh
Dorell Ghotmeh
www.dtgarchitects.com

RAMADOWN / SALVATOR-JOHN LIOTTA - LeafLifeLove. Ignorance is truly bliss:

2008-05-29T02:43:00.001-07:00

My ignorance/knowledge about Warsaw is related to Chopin, Kyezslowsky, Avalon by Mamoru Oshii and some people I know who live there.
The only time I had been to Warsaw I was on a plane flying from Tokyo to Rome and so actually I can not say I have been to Warsaw, in fact I had just flew on it. To design this project once again I decided to fly on it by using Google Earth. While I was digitally flying on the Polish capital, with no particular reason I was singing and whistling something like “my beloved Warsaw” and the first thing that attracted my attention was a leaf shaped space (a lake near a church). So the first two terms related to Warsaw were love and leaf. I think a third term that matches perfectly with them is life. So I named my ignorant project as “LeafLifeLove”.
The project is named “Leaf, Life, Love” because is related to Nature, Existence and Feelings.
“Leaf, Life, Love” takes inspiration from nature’s geometry to design an appealing and functional space. By assembling many “Leaf, Life, Love” units is possible to create infinite configurations of space. This project aims to rethink the relationships between culture, nature and technology.
In Japanese “Komaru” means problem. The pictographic character for “Komaru” is a tree inside a box. Which means that when a tree is put inside a box, may cause troubles, because its grow is being limited. A library, thought and shaped as a pot, is the main space of LeafLifeLove. In the middle of the pot there is a vortex that symbolizes the Chaos. It represents both a cultural Chaos and the primordial chaos we have been told our civilization comes from.
While I was watching Warsaw from the top, I felt as having in front of me a canvas like a flat page on which I might draw something. I drew a tree, rooted inside a cultural box that sets itself free and grows randomically, without a main goal or direction to follow.

RAMADOWN / SALVATOR-JOHN LIOTTA - LeafLifeLove. Niewiedza jest doprawdy ulgą.

2008-05-29T02:37:00.000-07:00

Warszawa jest tu przestrzenią kiełkującego, nowego życia widzianą z pozbawiającej ograniczeń odległości pasażera odrzutowca lub użytkownika Google Earth. Punktem wyjścia jest antynomia kultura/natura oraz proste, uniwersalne pojęcia ("Liść, Życie i Miłość” zawarte w tytule projektu), do których odniesieniem jest przywołany przez autora japoński ideogram słowa „problem” przedstawiający zamknięte w pudełku drzewo. Inicjator projektu, Salvator John Liotta na co dzień zajmuje się pracą nad wykorzystaniem technik wideo i animacji w projektowaniu architektonicznym.
W opisie projektu czytamy: Moja ignorancja/wiedza związana z Warszawą ogranicza się do znajomości Chopina, Kieślowskiego, filmu „Avalon” Mamoru Oshii i jeszcze kilku osób, które tam mieszkają. W Warszawie byłem jeden jedyny raz, na lotnisku miałem przesiadkę podczas lotu z Tokio do Rzymu, więc właściwie nie można powiedzieć, że byłem w Warszawie. Raczej nad nią przeleciałem. Podczas pracy nad tym projektem, postanowiłem przelecieć nad nią jeszcze raz za pomocą Google Earth. Podczas mojego tego cyfrowego lotu nad stolicą Polski, bez szczególnego powodu, śpiewałem i gwizdałem piosenkę „Moja ukochana Warszawo”, a pierwsze co przykuło moją uwagę, to jakiś obszar w kształcie liścia (jezioro niedaleko kościoła). Tak więc pierwsze dwa terminy związane z Warszawą to „miłość” (love) i „liść” (leaf). Trzeci, który świetnie pasuje do pozostałych dwóch to „życie” (life). Dlatego zatytułowałem mój ignorancki projekt „LeafLifeLove”. Tytuł projektu odnosi się do Natury, Egzystencji i Uczuć. Czerpie inspiracje z geometrii natury po to, by tworzyć atrakcyjne i funkcjonalne przestrzenie. „Komaru” po japońsku znaczy „problem”. Piktograficzne przedstawienie „komaru” to drzewo zamknięte w pudełku, którego możliwość jego wzrostu/rozwoju jest ograniczona.
Spoglądając na Warszawę z góry, miałem wrażenie, że rozpościera się przede mną płaskie płótno, na którym mógłbym coś narysować. Narysowałem drzewo zakorzenione w kulturowym pudełku, które się uwalnia i rozrasta się dość przypadkowo, bez szczególnego celu ani kierunku.

S'A ARQUITECTOS + ESESTUDIO - Bridging the City

2008-05-29T02:32:00.000-07:00

1 Vistula River. Warsaw is the only European Capital with a river still unregulated and unurbanized - in a simple expression, a wild river running in the middle of the city. At first, this can be seen as a problem in urgent need for a solution, but more often than expected, the answer is hidden in the question.

2 Thinking of the future. The best approach we can have is to maintain Vistula River as it is. The challenge of transforming Warsaw into the capital of the new eastern European front must start from a radical ecologic approach, or a 3-step program to sustainable development.

3 From Urban Handicap to Ecological Added Value. A “do-not-touch” concept is the first step.
It understands and accepts the wilderness condition of the river and assumes it as a positive value for the future.

4 Point to Point. Using parameters as mobility systems and transportation networks to decide the location of strategic placement of anchor developments in an urban scale. New transport interfaces are tactically placed along the river to generate city growth and attract program diversity.

5 Anchor Points. Five different bridges are the result of this strategic approach. These phylogenetic method results in different buildings adapted to diverse urban situations. River width, bank programs, city necessities, mobility networks, solar orientation, wind protection, panoramic views, etc. can influence and modify the design, transforming a basic shape into different bridge solutions.

6 City Extension The typology of the bridges is the result of the confrontation of different programs, somewhere between public and private, individual and collective. The city doesn’t stop in the river banks, but extends itself to connect both margins, transforming an urban fracture into a continuous city.

Architecture
S'A Arquitectos - Carlos Sant'Ana
Esestudio - Silvestre Castelani
Colaborators
Nádia Ribas, Paulina Szpiech and Junseung Woo

S'A ARQUITECTOS + ESESTUDIO - Mosty Miastu

2008-05-29T02:24:00.000-07:00

1 Wisła. Warszawa jest jedyną europejska stolicą, przez która przepływa nieuregulowana i niezurbanizowana rzeka, ujmując prościej, jedyną stolicą, przez którą przepływa dzika rzeka.
Na pierwszy rzut oka może się to wydawać problemem wołającym o natychmiastowe rozwiązanie, ale jak to się często dzieje, odpowiedź kryje się w samym pytaniu.

2 Myśląc o Przyszłości. Najlepszym rozwiązaniem jest według nas utrzymanie rzeki taką, jaką jest dziś. Wyzwanie stworzenia z Warszawy stolicy nowej Europy Wschodniej musi zacząć się przyjęcia radykalnie ekologicznej postawy lub 3-stopniowego programu rozwoju zrównoważonego.

3 Od Wady Miasta do Dodanej Wartości Ekologicznej. Pierwszym krokiem jest przyjęcie zasady nietykalności rzeki. Założenie to akceptuje „dzikość” rzeki i uznaje ja za pozytywną wartość na przyszłość.

4 Pukt do Punktu. Używając danych wyjściowych takich, jak układy mobilności czy siatka transportowa wybrać strategiczne lokalizacje dla punktów początkowych nowego rozwoju. W punktach tych należałoby również zlokalizować taktycznie ważne dla miasta węzły komunikacyjne przyciągające nowe, zróżnicowane funkcje.

5 Punkty Początkowe Efektem wykonania kolejnych działań będzie powstanie pięciu różnych mostów. Przyjęcie metody filogenetycznej będzie miało efekt w postaci różnych układów urbanistycznych i architektonicznych nowych mostów, na które wpłyną elementy takie jak: szerokość rzeki, kontekst funkcji znajdujących się na brzegach, potrzeby miasta, sieci komunikacyjne, usytuowanie względem stron świata, ochrona przed wiatrem, widoki, itd.

6 Poszerzanie Miasta. Typologia każdego z mostów będzie efektem konfrontacji różnych programów, co da charakter wymieszanej przestrzeni prywatnej i publicznej, a więc przestrzeni indywidualnej i zarazem zbiorowej. W ten sposób miasto nie zatrzyma się na brzegu, ale rozwinie, łącząc obie granice, zmieniając pęknięcie swojej tkanki w zrośnięte, spójne miasto.

Architecture
S'A Arquitectos - Carlos Sant'Ana
Esestudio - Silvestre Castelani
Colaborators
Nádia Ribas, Paulina Szpiech and Junseung Woo

CENTRALA - Holon

2008-05-29T02:19:00.000-07:00

Warsaw-based designers proposed a relation to the pre-war idea of aeration canals consisting at the very same time a way to interlace all green spaces available in Warsaw, from regular parks, through worker gardens and urban leftovers. As the effect an alternative, non-automotive communication system would be created along with a number of education and recreation functions requiring „green buffers”. The structure woul surpass the streets with walking bridges along with a system of elevated rail taxis called MISTER. This would allow a high level of independence of the green web of connections becoming a new layer in the organization of the city, both pragmatically and symbolically.

www.centrala.net.pl

CENTRALA - Holon

2008-05-29T02:16:00.000-07:00

Warszawska grupa projektowa zaproponowała nawiązanie do międzywojennej idei kanałów napowietrzających centrum miasta i zarazem rozwinięcie jej poprzez powiązanie wszystkich dostępnych w Warszawie rodzajów terenów zielonych - od parków po ogródki działkowe i miejskie nieużytki.
W efekcie miałby powstać alternatywny wobec siatki ulic, system komunikacji nie-samochodowej oraz wymagających „zielonego bufora” funkcji edukacyjnych i rekreacyjnych. Nowa struktura miałyby przekraczać ulice pieszymi kładkami oraz systemem kolejki MISTER ignorując ograniczenia wynikające z niedomagającego układu drogowego wprowadzając w sensie fizycznym i symboliczny nowy poziom organizacji miasta.

www.centrala.net.pl

RAUMLABOR - Third space warsaw

2008-05-29T02:13:00.000-07:00

During our Warsaw visit we found out that informal use of the city is an important issue in Warsaw. We passed by several post socialists, in-between spaces that obviously have no formal purpose (yet / anymore) and which were often occupied by informal uses like markets and its economies. Not only those “waiting” spaces are occupied, people selling their goods on the sidewalks use even regular street space. In combination with the loss of “Jarmark Europa” as Warsaw’s central informal trading site, a serious lack of space for these activities emerges. Our argument is, that the informal part of the cities economy is an important part of urban diversity and its user -interface. The traders play an important role in offering cheap goods to low-income layers of society. The informal markets generate an alternative way of establishing businesses, of individual careers and learning economic and social networks.
As we doubt that putting “Jarmark Europa´s” traders to the outskirts of Warsaw in order to substitute Praga´s stadium will be a suitable strategy, we propose a small-scale solution with its units spread out all over the city. This is going to happen by putting occupable structures, which at first have no fixed purpose or program in the streets. In our drawing you can see these structures in different stadiums of appropriation: from the emergence through the ground (fiction part of the story - reference to bottom-up or grassroots-strategies), they kind of crystallise as a new layer in the urban fabric and add un programmed space to the urban setting. We conclude three types of spaces are needed in the city: private, public and informal space.

raumlabor - team synchonicity
markus bader
christof mayer
stephan henrich
katrin murbach

www.raumlabor-berlin.de

RAUMLABOR - Trzecia przestrzeń Warszawy

2008-05-29T02:00:00.000-07:00

Podczas naszego pobytu w Warszawie, doszliśmy do wniosku, że ważną kwestią jest tu możliwość nieformalnego korzystania z miasta. Będąc tu przeszliśmy przez parę w pewien sposób zawieszonych w czasie i przestrzeni miejscach, zazwyczaj postsocjalistycznych, zajętych często przez nieoficjalny handel. W podobny sposób wykorzystywane są nie tylko te swoiste „oczekujące“ przestrzenie. „Mały handel“ prowadzony jest po prostu na chodnikach czy ulicach. Jest to reakcja na utratę najważniejszego miejsca skupiającego stołeczny nieoficjalny handel, czyli Jarmarku Europa i ogólny brak miejsc przeznaczonych na tego typu działalność.
Naszym zdaniem nieoficjalna strona ekonomii miast to odzwierciedlenie ich społecznego profilu i związanej z nią różnorodności. Handlarze organizując się w podobny sposób odpowiadają na potrzeby uboższej części społeczeństwa. Rynek nieoficjalny generuje nowe formy działalności ekonomicznej, pozwala na kształtowanie się indywidualnych karier oraz tworzy nowe powiązania społeczne.
Wątpiąc w to, czy wysiedlenie kupców z terenów targowiska na rzecz inwestycji i budowy nowego Stadionu miałoby być najlepszym rozwiązaniem zaproponowaliśmy odmienną strategię, zakładającą rozmieszczenie wielu mniejszych obszarów, które można byłoby wykorzystywać w celach handlowych, a które wcześniej nie spełniały żadnych konkretnych funkcji. Nasz projekt przedstawia struktury w różny sposób zintegrowane z przestrzenią i w różny sposób przestrzeń zawłaszczające: od tych dopiero co wyłaniających się, do tych w całości w niej obecnych (częścią fikcyjną w naszej historii jest odniesienie do działań i strategii oddolnych). Takie działanie krystalizuje kształt miejskiej tkanki i dodaje do niej przestrzenie, nie planowane wcześniej w założeniach rozwoju miasta.
Podsumowując: w mieście potrzebne są nie tylko przestrzeń publiczna i prywatna, ale też niezbędne jest stworzenie warunków dla nieformalnych aktywności w nieformalnych warunkach.

raumlabor - team synchonicity
markus bader
christof mayer
stephan henrich
katrin murbach

www.raumlabor-berlin.de

Synchronicity_1 - The exhibition

2008-05-28T02:55:00.000-07:00

Warsaw is one of the biggest capitals of New Europe. It’s problematic past is still visible not only in the dysfunctional city structure. What is even more characteristic is an obvious lack of dynamism and vision in the municipal policy observed from the beginning of liberalization in Poland. The city seems to be paralyzed by the syncope of political elections, an impossibility of continuing any long-term plans and an obvious myopia of local authorities when it comes to the evaluation of Warsaw’s potential. Lack of vision doesn’t show only in the elaboration and execution of masterplans, it’s other side is the lack of idea “what” Warsaw should become, what are this city’s ambitions, how Warsaw should be perceived and marketed.
Our exhibition’s main idea is to show to Warsaw public- from simple every-day bread consumers , through planners, to local politicians that working on the vision requires a confrontation and openness towards different perspectives not necessarily belonging to the standard range of tools used in municipal planning. The perspective can be large, intentional, subversive, analytical or intuitive and it’s main value is the one of a daring, uncastrated thought that embraces the future instead of fearing it.
For this reason we will confront ideas on Warsaw’s future approached by fifteen entities from Asia, Americas, Europe and Australia. Some of them were prepared for different locations (Philadelphia, Seoul, Madrid) and represent examples of what was, according to it’s creators, a most appropriate answer to Warsaw problems. Another group is composed out of projects prepared especially for the Polish capital, but still basing on a vague idea of Warsaw. The third group will be composed out of two projects starting from a hipothesis and developed through analytical work. This way we will show both instinctive and analytical approach.

Starring [in order of appearance]: Warsaw, Husos, Markus Bader [raumlabor], Srdjan Jovanovich Weiss [N.A.O.], Jakub Szczęsny [Centrala]

The exhibition is composed out of two opposed projects:
1. No Hear No See
13 projects by different world architects elaborated or chosen from previous work on basis of ignorance and sensations on Warsaw actual situation instead of deep, multilayer analysis. The projects were published in “W (is for Warsaw)” book by Fundacja Bęc Zmiana.
2. Deep Submergence
Three projects by Centrala Designer’s Task Force Warsaw), S'A ARQUITECTOS + Esestudio (Lisbon/ Barcelona) and by RaumLabor (Berlin) collective starting with a hipothesis and leading towards clearly expressed conclusions, where the visual realism is less important than a direct and convincing representation of analytical outcome. Due to time limitations the projects will allow a “deep submergence” into only one chosen field of research as base for the vision development. The research fields can be: social, economical, ecological, geopolitical, historical, climatic or geographic.

Curator: Jakub Szczęsny (Centrala / www.centrala.net.pl)
Organizer: Fundacja Bęc Zmiana

Project supported by the City of Warsaw
Partner: Goethe-Institut Warschau

Projekt dofinansowany przez Miasto Stołeczne Warszawa

Partnerzy: Goethe-Institut Warschau, AMS